Mengapa Itali dan Sepanyol bertelagah mengenai migran Ceuta?

Pertikaian antara Itali dan Sepanyol tercetus selepas kemasukan besar-besaran migran dari Maghribi ke Ceuta, wilayah autonomi Sepanyol di pantai Afrika Utara. Krisis itu berkembang daripada isu kawalan sempadan kepada pertikaian diplomatik mengenai tanggungjawab Sepanyol, peranan Maghribi dan hala tuju dasar migrasi Kesatuan Eropah (EU).

Namun, penting untuk membezakan retorik politik daripada kesan undang-undang sebenar: kedua-dua negara tidak mengeluarkan satu sama lain daripada Schengen. Sebaliknya, mereka memperkenalkan semula kawalan sempadan dalaman secara sementara, tertakluk kepada peraturan dan pemantauan EU.

Apa yang berlaku di Ceuta?

Sepanyol berkata kira-kira 72,000 orang menyeberang masuk ke Ceuta antara 30 dan 31 Julai. Sumber lain menganggarkan jumlah itu sekitar 78,000. Madrid kemudian menyatakan kira-kira 70,000 orang telah kembali ke Maghribi.

Kemasukan tersebut berlaku di salah satu daripada dua sempadan darat EU yang berkongsi sempadan dengan Maghribi. Kejadian itu mencetuskan kebimbangan keselamatan, operasi besar-besaran oleh tentera dan polis Sepanyol, serta tekanan politik terhadap kerajaan Perdana Menteri Pedro Sánchez.

Mengapa Itali memperkenalkan kawalan sempadan?

Pada 31 Julai, Itali mengumumkan pemeriksaan terpilih terhadap penumpang yang tiba dari Sepanyol untuk tempoh sebulan. Langkah itu memberi tumpuan kepada warga negara ketiga, bukan rakyat Itali, Sepanyol atau negara EU yang lain. Rome berkata kawalan tersebut bertujuan mengurangkan risiko pergerakan tidak teratur ke negara lain dalam zon Schengen dan menangani ancaman terhadap keselamatan.

Menteri Luar Itali Antonio Tajani mempertahankan keputusan itu dengan berkata Sepanyol sepatutnya "bimbang tentang Maghribi", bukannya mempersoalkan langkah Itali. Kenyataan tersebut menggambarkan pendirian Rome bahawa krisis itu berpunca daripada kawalan Maghribi terhadap pergerakan migran dan kerjasama yang dianggap tidak mencukupi, bukan semata-mata daripada tindakan Itali.

Perdana Menteri Giorgia Meloni, Timbalan Perdana Menteri Matteo Salvini dan Tajani turut mendesak supaya aturan Schengen terhadap Sepanyol digantung, malah ada yang mencadangkan semakan terhadap kedudukan Sepanyol dalam zon perjalanan bebas itu.

Bagaimana Sepanyol membalas?

Selepas Itali enggan menarik balik kawalan tersebut, Sepanyol mengenakan pemeriksaan terhadap semua ketibaan udara dan laut dari Itali bermula 8 Ogos hingga 7 September. Sepanyol menyatakan langkah itu berkaitan ancaman terhadap ketenteraman awam, keselamatan dalaman dan pengurusan aliran migrasi, termasuk risiko pergerakan susulan warga negara ketiga dalam kawasan Schengen.

Pada hari pertama, polis Sepanyol memeriksa kira-kira 200 penumpang yang tiba di enam lapangan terbang utama negara itu.

Madrid melihat tindakan Itali sebagai tidak wajar dan bermotif politik, terutama selepas Sepanyol berdepan kecemasan sempadan secara mendadak. Kerajaan Sánchez menegaskan bahawa tindak balasnya melibatkan pengukuhan keselamatan di Ceuta, penghantaran pulang ke Maghribi dan langkah balas terhadap Itali.

Apakah peranan Maghribi?

Maghribi berada di tengah-tengah krisis ini kerana Sepanyol bergantung pada kerjasama Rabat untuk mengawal sempadan dan melaksanakan pemulangan migran. Dalam masa yang sama, Itali berhujah bahawa dasar EU perlu memberi tekanan yang lebih tersusun kepada negara asal dan negara transit, di samping menawarkan bentuk kerjasama yang lebih jelas.

Tindakan pihak berkuasa Maghribi menahan lebih 100 orang yang cuba menuju ke Ceuta dari Fnideq menunjukkan betapa pentingnya penguatkuasaan Maghribi dalam menentukan sama ada aliran migran dapat dibendung.

Adakah Schengen sedang berpecah?

Schengen ialah kawasan perjalanan bebas yang menghapuskan pemeriksaan rutin di kebanyakan sempadan dalaman negara anggotanya. Negara anggota masih boleh memperkenalkan kawalan sementara apabila berdepan ancaman keselamatan atau tekanan migrasi, tetapi langkah itu perlu mempunyai tempoh dan alasan yang ditetapkan.

Justeru, pertikaian ini belum menunjukkan keruntuhan kekal sistem Schengen. Kawalan Itali dan Sepanyol mempunyai tarikh tamat, dan ia kekal tertakluk kepada penelitian EU. Namun, apabila dua negara anggota utama mengenakan kawalan timbal balik, ia mewujudkan contoh politik yang penting. Jika langkah seperti ini kerap dilanjutkan atau berulang, keyakinan terhadap kebebasan bergerak di Eropah boleh terhakis.

Pertikaian lebih besar tentang dasar migrasi EU

Menteri-menteri EU menyeru tindakan lebih tegas terhadap rangkaian penyeludupan migran, dasar pemulangan yang lebih berkesan serta kerjasama rapat dengan negara asal dan negara transit. Itali dan kerajaan yang sehaluan turut menyokong idea seperti pusat pemulangan yang dibiayai EU di negara ketiga. Cadangan ini bagaimanapun berdepan persoalan undang-undang, hak asasi manusia dan kebolehlaksanaan.

Di sebalik kawalan sempadan sementara itu, terdapat perbezaan ideologi yang jelas. Gabungan berhaluan kanan Meloni mengutamakan pencegahan dan pengurusan migrasi di luar sempadan Eropah, manakala kerajaan berhaluan kiri-tengah Sánchez lebih menekankan tanggungjawab bersama EU serta saluran pengurusan migrasi yang sah.

Kesimpulannya, krisis Ceuta bukan sekadar pertikaian dua hala. Ia memperlihatkan bagaimana satu kecemasan sempadan boleh mencetuskan konflik diplomatik, menguji prinsip Schengen dan menghidupkan semula perdebatan tentang siapa yang patut menanggung tanggungjawab mengurus migrasi di Eropah. Dakwaan bahawa Finland, Denmark atau Republik Czech telah mengambil langkah sekatan khusus yang sama berkaitan Ceuta pula belum disokong oleh sumber terkuat yang diteliti.