Intervensi bersejarah AS-Jepun bernilai AS$87 bilion tidak berjaya membendung kebangkitan semula perdagangan ‘yen carry trade’

Intervensi bersejarah bersama Amerika Syarikat dan Jepun untuk membeli yen pada 30-31 Julai 2026, yang menelan belanja AS$87 bilion (RM380 bilion), hanya memberikan kelegaan sementara. Kurang daripada dua minggu kemudian, yen telah menghapuskan kira-kira separuh daripada keuntungan intervensi, kembali jatuh ke paras ¥159–160 berbanding dolar AS . Perdagangan 'yen carry trade'—iaitu strategi meminjam yen yang murah untuk melabur dalam aset berpendapatan lebih tinggi—kini mula kembali rancak kerana tiada satu pun punca struktur yang menyokongnya dapat diselesaikan.

Faktor Utama Kebangkitan Semula 'Yen Carry Trade'

1. Intervensi hanya merawat simptom, bukan puncanya.

Tindakan bersatu ini (yang pertama sejak 1998) berjaya menolak USD/JPY daripada hampir 164 turun ke sekitar 155, tetapi ia tidak melakukan apa-apa untuk mengecilkan jurang kadar faedah antara AS dan Jepun. Seperti yang dinyatakan seorang penganalisis strategi, intervensi itu "memberhentikan pergerakan tidak menentu dan memaksa pengurangan pantas dalam posisi jual yen tanpa mengubah jurang kadar faedah yang mendorongnya" . Tanpa perubahan dalam perbezaan itu, pergerakan yen dilihat hanya bersifat sementara .

2. Jurang kadar faedah AS-Jepun kekal sangat luas.

Bank of Japan (BOJ) mengekalkan kadar dasar pada 1.00% dalam mesyuarat 30–31 Julai , manakala kadar Rizab Persekutuan AS kekal jauh lebih tinggi—jurang kadar dasar masih melebihi 4 mata peratusan . Hasil Perbendaharaan AS yang tinggi terus menjadikan perdagangan 'carry trade' yang dibiayai yen sangat menguntungkan, dan kelebihan hasil itu "terus membebani yen" .

3. Dana lindung nilai mula membina semula posisi jual yen.

Sebelum intervensi, dana lindung nilai telah mengumpul posisi jual yen terbesar sejak 2007 . Intervensi itu memaksa pembubaran yang tajam tetapi singkat—dana lindung nilai mengurangkan separuh pertaruhan jual yen mereka sehingga 4 Ogos . Namun apabila turun naik pasaran reda, "sesetengah pelabur mula kembali kepada perdagangan 'carry trade' yang dibiayai yen" . Sehingga akhir Julai, dana lindung nilai global masih memegang kira-kira 124,575 kontrak jual yen bernilai AS$9.5 bilion .

4. Dasar BOJ yang berhati-hati mengekalkan kos pinjaman yen murah.

BOJ meninggalkan kadar tidak berubah pada 1.00% dengan undian 8-1, dengan alasan perlu menilai sama ada inflasi dapat kekal sekitar 2% . Walaupun pasaran kini meletakkan kebarangkalian 76% untuk kenaikan kadar pada September (berbanding 24% sebelum intervensi), jangkaan itu sahaja belum cukup untuk menghalang pedagang 'carry trade' . Laluan kenaikan kadar BOJ juga dikekang oleh tekanan politik untuk menyokong pasaran bon, mengehadkan sejauh mana ia boleh bergerak secara agresif .

5. Skala 'carry trade' sangat besar dan sukar dihapuskan.

Morgan Stanley menganggarkan kira-kira AS$500 bilion dalam posisi 'carry trade' yang dibiayai yen masih kekal di pasaran global, menunjukkan skala strategi ini sangat luas dan tertanam dalam sistem kewangan . Pembubaran yang berpanjangan memerlukan sama ada kenaikan kadar BOJ yang jauh melebihi jangkaan semasa atau kejatuhan mendadak dalam kadar AS—kedua-duanya belum berlaku.

Kesimpulannya, intervensi itu berjaya mematahkan momentum kejatuhan yen tetapi meninggalkan kelebihan kadar faedah yang menjadi kuasa utama perdagangan 'carry trade'. Seperti yang dinyatakan Goldman Sachs, sama ada Tokyo akan campur tangan lagi "bergantung pada perbezaan kadar antara Jepun dan AS"—dan perbezaan itu masih memihak kepada perdagangan 'carry trade' .