Komisen tersebut terdiri daripada 13 pakar dan diberi tugas untuk menilai beberapa bidang utama:

• kebergantungan Jerman terhadap China dalam sektor tenaga;
• import bahan mentah kritikal;
• keselamatan dan kebolehpercayaan rantaian bekalan; dan
• pelaburan China dalam infrastruktur penting Jerman .

Keanggotaannya turut melibatkan wakil persatuan industri, kesatuan pekerja, institusi penyelidikan dan pakar bebas . Langkah ini menjadikan semakan hubungan ekonomi dengan China sebahagian daripada proses perundangan dan pengawasan, bukan sekadar kenyataan dasar umum.

Berlin memetakan “titik pengaruh” dan risiko rantaian bekalan

Semakan Jerman dipercepatkan selepas Beijing mengetatkan kawalan eksport nadir bumi. Bahan-bahan ini digunakan dalam pelbagai produk teknologi dan perindustrian, dan sekatan tersebut menunjukkan betapa pantasnya gangguan dari China boleh menjejaskan pengeluaran industri Jerman .

Analisis MERICS dan Hinrich Foundation mengenal pasti tiga kerentanan yang saling berkait :

1. Syarikat China bergerak naik dalam rantaian nilai. Mereka kini bersaing dalam lebih banyak sektor berteknologi dan bernilai tinggi, sekali gus menekan daya saing syarikat Jerman.
2. Kebergantungan terhadap bahan mentah kritikal. Dalam sesetengah bahan, pergantungan Jerman terhadap China menghampiri 100%.
3. Pelaburan korporat di China boleh menjadi sumber pengaruh strategik. Pendedahan besar syarikat Jerman di pasaran China berpotensi mengehadkan ruang Berlin untuk bertindak ketika berlaku pertikaian geopolitik atau perdagangan.

Pendekatan baharu ini lazimnya disebut sebagai “de-risking”, iaitu mengurangkan risiko kebergantungan tanpa semestinya memutuskan semua hubungan ekonomi dengan China.

Perancis: sehingga 55% pembuatan Eropah mungkin terdedah

Amaran terhadap persaingan China turut menjadi lebih lantang di Paris. Laporan Haut-Commissariat à la Stratégie et au Plan, badan penasihat kerajaan Perancis, menyifatkan perkembangan industri China sebagai “jentera penggelek” yang menekan asas perindustrian Eropah .

Menurut laporan itu, sehingga 55% daripada pengeluaran pembuatan EU boleh terdedah kepada persaingan China dalam jangka sederhana jika trend semasa berterusan. Pendedahan itu merangkumi sektor seperti automotif, mesin industri, bahan kimia dan elektronik. Bagi Jerman, anggaran pendedahan yang dinyatakan dalam laporan adalah sekitar 70% .

Laporan berkenaan mengemukakan dua pilihan dasar yang drastik untuk dipertimbangkan EU:

• mengenakan tarif umum sebanyak 30% terhadap import China; atau
• menyelaraskan dasar untuk menyusutkan nilai euro sebanyak 20% hingga 30% berbanding renminbi .

Ia juga mendakwa pengeluar China mampu menghasilkan barangan pada kelajuan kira-kira empat kali ganda dan kos satu perempat berbanding pesaing Eropah dalam sesetengah sektor .

Itali mahu EU bertindak terhadap mesin perkakas China

Pada 27 Julai 2026, persatuan pengeluar mesin perkakas Itali, UCIMU, menggesa EU memperkukuh langkah pertahanan perdagangan terhadap pengeluar China .

Mesin perkakas ialah sektor strategik kerana ia membekalkan peralatan asas kepada industri pembuatan lain. UCIMU berkata eksport mesin perkakas logam China meningkat dengan ketara, sementara bahagian eksport Itali di pasaran dunia dan jualan Itali ke China menurun .

Persatuan itu memberi amaran bahawa tanpa tindakan EU yang lebih tegas, kedudukan industri Eropah dalam sektor bernilai tinggi ini akan terus terhakis. Sebelum itu, Perancis, Itali dan Sepanyol turut menggesa Brussels mempercepat dan memperketat pembaharuan langkah pertahanan perdagangan terhadap import China yang berharga rendah .

Brussels mula memperkenalkan langkah perlindungan

Tekanan daripada negara anggota dan industri mendorong EU mengambil beberapa langkah konkrit. Berkuat kuasa 1 Julai 2026, EU menggandakan tarif import keluli kepada 50% dan mengurangkan separuh kuota import tanpa duti. EU juga mengenakan caj €3 bagi setiap bungkusan kecil yang memasuki wilayahnya, langkah yang terutama memberi kesan kepada aliran e-dagang dari China .

Pada masa yang sama, Suruhanjaya Eropah sedang membahaskan perubahan dasar yang lebih luas untuk melindungi industri Eropah daripada lonjakan eksport China . Cabarannya ialah mencari keseimbangan antara mempertahankan pengeluar tempatan dan mengelakkan perang perdagangan terbuka dengan Beijing.

Beijing menolak dakwaan lebihan kapasiti

China secara konsisten menolak dakwaan EU dan Amerika Syarikat bahawa pengeluaran industrinya mencerminkan “lebihan kapasiti” yang didorong oleh subsidi atau campur tangan negara. Beijing berhujah bahawa kekuatan eksportnya berpunca daripada permintaan pasaran, inovasi dan kelebihan daya saing.

Pertikaian ini menjadi semakin ketara dalam sektor kenderaan elektrik, keluli dan teknologi hijau. Bagi EU, lambakan produk pada harga rendah boleh menjejaskan pengeluar Eropah; bagi China, tuduhan lebihan kapasiti dilihat sebagai alasan untuk mengenakan sekatan perdagangan.

Kesimpulan

Jerman kini bergerak daripada pendekatan “berniaga seperti biasa” kepada penilaian keselamatan ekonomi yang lebih berhati-hati. Defisit sebanyak €87 bilion, risiko bahan mentah kritikal dan kesan sekatan nadir bumi mendorong Berlin memetakan dengan lebih jelas bidang yang boleh menjadi sumber tekanan China.

Perancis pula memberi amaran bahawa sehingga 55% pengeluaran pembuatan Eropah terdedah kepada persaingan China, manakala Itali menekan EU supaya mempertahankan sektor mesin perkakas. Brussels sudah mula bertindak melalui tarif dan caj import, tetapi perdebatan utama masih belum selesai: sejauh mana Eropah mahu mengurangkan kebergantungan terhadap China tanpa menutup pintu kepada hubungan perdagangan yang masih besar.

Komisen tersebut terdiri daripada 13 pakar dan diberi tugas untuk menilai beberapa bidang utama:

• kebergantungan Jerman terhadap China dalam sektor tenaga;
• import bahan mentah kritikal;
• keselamatan dan kebolehpercayaan rantaian bekalan; dan
• pelaburan China dalam infrastruktur penting Jerman .

Keanggotaannya turut melibatkan wakil persatuan industri, kesatuan pekerja, institusi penyelidikan dan pakar bebas . Langkah ini menjadikan semakan hubungan ekonomi dengan China sebahagian daripada proses perundangan dan pengawasan, bukan sekadar kenyataan dasar umum.

Berlin memetakan “titik pengaruh” dan risiko rantaian bekalan

Semakan Jerman dipercepatkan selepas Beijing mengetatkan kawalan eksport nadir bumi. Bahan-bahan ini digunakan dalam pelbagai produk teknologi dan perindustrian, dan sekatan tersebut menunjukkan betapa pantasnya gangguan dari China boleh menjejaskan pengeluaran industri Jerman .

Analisis MERICS dan Hinrich Foundation mengenal pasti tiga kerentanan yang saling berkait :

1. Syarikat China bergerak naik dalam rantaian nilai. Mereka kini bersaing dalam lebih banyak sektor berteknologi dan bernilai tinggi, sekali gus menekan daya saing syarikat Jerman.
2. Kebergantungan terhadap bahan mentah kritikal. Dalam sesetengah bahan, pergantungan Jerman terhadap China menghampiri 100%.
3. Pelaburan korporat di China boleh menjadi sumber pengaruh strategik. Pendedahan besar syarikat Jerman di pasaran China berpotensi mengehadkan ruang Berlin untuk bertindak ketika berlaku pertikaian geopolitik atau perdagangan.

Pendekatan baharu ini lazimnya disebut sebagai “de-risking”, iaitu mengurangkan risiko kebergantungan tanpa semestinya memutuskan semua hubungan ekonomi dengan China.

Perancis: sehingga 55% pembuatan Eropah mungkin terdedah

Amaran terhadap persaingan China turut menjadi lebih lantang di Paris. Laporan Haut-Commissariat à la Stratégie et au Plan, badan penasihat kerajaan Perancis, menyifatkan perkembangan industri China sebagai “jentera penggelek” yang menekan asas perindustrian Eropah .

Menurut laporan itu, sehingga 55% daripada pengeluaran pembuatan EU boleh terdedah kepada persaingan China dalam jangka sederhana jika trend semasa berterusan. Pendedahan itu merangkumi sektor seperti automotif, mesin industri, bahan kimia dan elektronik. Bagi Jerman, anggaran pendedahan yang dinyatakan dalam laporan adalah sekitar 70% .

Laporan berkenaan mengemukakan dua pilihan dasar yang drastik untuk dipertimbangkan EU:

• mengenakan tarif umum sebanyak 30% terhadap import China; atau
• menyelaraskan dasar untuk menyusutkan nilai euro sebanyak 20% hingga 30% berbanding renminbi .

Ia juga mendakwa pengeluar China mampu menghasilkan barangan pada kelajuan kira-kira empat kali ganda dan kos satu perempat berbanding pesaing Eropah dalam sesetengah sektor .

Itali mahu EU bertindak terhadap mesin perkakas China

Pada 27 Julai 2026, persatuan pengeluar mesin perkakas Itali, UCIMU, menggesa EU memperkukuh langkah pertahanan perdagangan terhadap pengeluar China .

Mesin perkakas ialah sektor strategik kerana ia membekalkan peralatan asas kepada industri pembuatan lain. UCIMU berkata eksport mesin perkakas logam China meningkat dengan ketara, sementara bahagian eksport Itali di pasaran dunia dan jualan Itali ke China menurun .

Persatuan itu memberi amaran bahawa tanpa tindakan EU yang lebih tegas, kedudukan industri Eropah dalam sektor bernilai tinggi ini akan terus terhakis. Sebelum itu, Perancis, Itali dan Sepanyol turut menggesa Brussels mempercepat dan memperketat pembaharuan langkah pertahanan perdagangan terhadap import China yang berharga rendah .

Brussels mula memperkenalkan langkah perlindungan

Tekanan daripada negara anggota dan industri mendorong EU mengambil beberapa langkah konkrit. Berkuat kuasa 1 Julai 2026, EU menggandakan tarif import keluli kepada 50% dan mengurangkan separuh kuota import tanpa duti. EU juga mengenakan caj €3 bagi setiap bungkusan kecil yang memasuki wilayahnya, langkah yang terutama memberi kesan kepada aliran e-dagang dari China .

Pada masa yang sama, Suruhanjaya Eropah sedang membahaskan perubahan dasar yang lebih luas untuk melindungi industri Eropah daripada lonjakan eksport China . Cabarannya ialah mencari keseimbangan antara mempertahankan pengeluar tempatan dan mengelakkan perang perdagangan terbuka dengan Beijing.

Beijing menolak dakwaan lebihan kapasiti

China secara konsisten menolak dakwaan EU dan Amerika Syarikat bahawa pengeluaran industrinya mencerminkan “lebihan kapasiti” yang didorong oleh subsidi atau campur tangan negara. Beijing berhujah bahawa kekuatan eksportnya berpunca daripada permintaan pasaran, inovasi dan kelebihan daya saing.

Pertikaian ini menjadi semakin ketara dalam sektor kenderaan elektrik, keluli dan teknologi hijau. Bagi EU, lambakan produk pada harga rendah boleh menjejaskan pengeluar Eropah; bagi China, tuduhan lebihan kapasiti dilihat sebagai alasan untuk mengenakan sekatan perdagangan.

Kesimpulan

Jerman kini bergerak daripada pendekatan “berniaga seperti biasa” kepada penilaian keselamatan ekonomi yang lebih berhati-hati. Defisit sebanyak €87 bilion, risiko bahan mentah kritikal dan kesan sekatan nadir bumi mendorong Berlin memetakan dengan lebih jelas bidang yang boleh menjadi sumber tekanan China.

Perancis pula memberi amaran bahawa sehingga 55% pengeluaran pembuatan Eropah terdedah kepada persaingan China, manakala Itali menekan EU supaya mempertahankan sektor mesin perkakas. Brussels sudah mula bertindak melalui tarif dan caj import, tetapi perdebatan utama masih belum selesai: sejauh mana Eropah mahu mengurangkan kebergantungan terhadap China tanpa menutup pintu kepada hubungan perdagangan yang masih besar.