Bagaimana China Mengehadkan Harga Minyak Dunia Ketika Krisis Selat Hormuz 2026

Salah satu faktor terbesar di sebalik pergerakan itu ialah tindakan China. Beijing bukan sahaja mengeluarkan minyak daripada rizabnya, malah mengurangkan pembelian baharu secara agresif. Gabungan kedua-dua langkah ini menyerap kira-kira satu pertiga daripada jurang bekalan global yang terhasil akibat gangguan di Timur Tengah .

China memasuki krisis dengan stok minyak yang besar

China memasuki tahun 2026 dengan anggaran kira-kira 1.4 bilion tong minyak mentah dalam rizab strategik dan komersial. Stok itu dibina selepas China meningkatkan pembelian sepanjang 2025, dengan penambahan purata sekitar 1.1 juta tong sehari .

Jumlah tersebut lebih tiga kali ganda berbanding Rizab Petroleum Strategik Amerika Syarikat, yang menyimpan kira-kira 413 juta tong pada Disember 2025 . Anggaran Oxford Institute for Energy Studies pula meletakkan jumlah stok minyak mentah China antara 1.1 bilion hingga 1.3 bilion tong, bersamaan perlindungan import selama 110 hingga 140 hari .

Angka sebenar sukar dipastikan kerana China tidak mendedahkan secara terbuka jumlah rizab strategik dan komersialnya. Namun, saiz stok yang dianggarkan itu memberikan Beijing ruang untuk mengurangkan pembelian dari luar apabila bekalan melalui Selat Hormuz terganggu.

Keadaan ini penting kerana kira-kira 45% hingga 50% import minyak mentah China biasanya melalui selat tersebut .

Dua langkah yang meredakan kejutan bekalan

1. Rizab digunakan untuk menggantikan import yang hilang

China mula menggunakan rizab komersial seawal Mac 2026. Perunding tenaga FGE NexantECA menjangkakan pengeluaran stok boleh mencecah 1 juta tong sehari selama empat hingga enam minggu .

Menjelang Jun, pengeluaran inventori dianggarkan sekitar 1 juta tong sehari. Jumlah itu bersamaan kira-kira satu pertiga daripada minyak mentah yang tidak lagi diterima China melalui Selat Hormuz .

Langkah ini tidak mengembalikan bekalan yang hilang ke pasaran dunia. Sebaliknya, ia mengurangkan keperluan China untuk bersaing mendapatkan kargo minyak yang masih tersedia — sekali gus memberi sedikit ruang kepada pembeli lain.

2. Import minyak mentah dipotong ke paras terendah dalam sedekad

Import minyak mentah China jatuh daripada 11.7 juta tong sehari pada Februari kepada kurang daripada 9 juta tong sehari pada akhir Mei. Pada Jun, jumlah itu merosot lagi kepada kira-kira 7.12 juta tong sehari, bersamaan 29.27 juta tan dan paras terendah dalam sedekad .

Import melalui laut sahaja turun kepada sekitar 6.6 juta hingga 6.7 juta tong sehari pada Mei . Berbanding kadar biasa, pengurangan permintaan China sebanyak kira-kira 4 juta hingga 5 juta tong sehari menyerap sekitar satu pertiga daripada bekalan minyak Timur Tengah yang terputus, dianggarkan antara 12 juta hingga 15 juta tong sehari .

Penganalisis J.P. Morgan menganggarkan pengurangan China menyumbang kira-kira 74% daripada keseluruhan kemerosotan import minyak mentah dunia. Mereka menyifatkan sumbangan itu sebagai tidak seimbang tetapi penting dalam memastikan harga minyak kekal “amat stabil” .

Mengapa harga tidak melonjak lebih tinggi?

Brent tetap meningkat melepasi AS$126 setong pada akhir April, tetapi lonjakan itu jauh lebih rendah berbanding ramalan paling buruk yang dibuat ketika penutupan Selat Hormuz bermula .

Menurut Fortune, aktiviti perdagangan China merupakan antara sebab utama harga minyak kekal di bawah paras AS$100 hingga AS$104 untuk tempoh tertentu . CNBC pula melaporkan bahawa keputusan Beijing untuk mengurangkan import dan menggunakan rizab membantu “meredakan kejutan bekalan”, bersama pelepasan rizab Amerika Syarikat dan pelepasan terselaras sebanyak 400 juta tong oleh Agensi Tenaga Antarabangsa, atau IEA .

Ringkasnya, China mengurangkan tekanan pada bahagian permintaan ketika pasaran berdepan kejutan besar pada bahagian bekalan. Jika China terus membeli pada kadar sebelum krisis, lebih banyak negara mungkin terpaksa membida kargo yang sama — dan harga berkemungkinan meningkat dengan lebih pantas.

Rizab China masih kukuh selepas pengeluaran

Walaupun telah menggunakan sebahagian stoknya, rizab China masih dianggap “agak kukuh” oleh MUFG Americas. Kedudukannya jauh lebih selesa berbanding Rizab Petroleum Strategik Amerika Syarikat, yang telah jatuh ke paras terendah dalam tempoh empat dekad .

Bloomberg melaporkan bahawa China masih memiliki kira-kira 1.2 bilion tong dalam rizab komersial dan strategik pada Jun, selepas pengeluaran dilakukan . Ini menunjukkan Beijing masih mempunyai penampan yang besar, walaupun jumlah sebenar tidak dapat disahkan secara rasmi.

OilPrice.com menyifatkan pengurangan import China sebagai “penampan permintaan terbesar” yang mengehadkan kenaikan harga minyak antara Mac hingga Jun . Semafor pula melaporkan bahawa pengurangan import China menjadi faktor asas pasaran yang sama pentingnya dengan penutupan Selat Hormuz itu sendiri .

Selepas selat dibuka semula pada awal Julai, harga Brent jatuh kepada sekitar AS$70.78 setong dan WTI kepada kira-kira AS$67.74 setong . Morgan Stanley kemudian mengurangkan unjuran harga minyak dua kali dalam tempoh dua minggu dan memberi amaran tentang risiko lebihan bekalan, sebahagiannya kerana import China kekal lemah .

China mungkin kembali membeli minyak pada hujung 2026

Kesan penstabilan China mungkin tidak kekal. Kerajaan di beberapa negara, termasuk China, dijangka membeli berjuta-juta tong minyak sehingga 2028 bagi mengisi semula rizab kecemasan yang telah susut ketika krisis .

Penganalisis menjangkakan harga minyak yang lebih rendah boleh menggalakkan China mengisi semula rizabnya. Reuters menganggarkan proses pengisian semula rizab kerajaan boleh menambah permintaan minyak sekitar 506,000 tong sehari pada suku keempat 2026, sebelum meningkat lagi pada 2027 .

Bloomberg turut melaporkan pada 13 Julai bahawa import minyak mentah China kelihatan bersedia untuk pulih apabila Beijing melonggarkan sekatan eksport bahan api, meningkatkan kadar operasi kilang penapis dan membeli bekalan segera dari Timur Tengah. Penganalisis serta pedagang menjangka aktiviti pengumpulan rizab strategik kembali pada penghujung 2026 .

Perkembangan ini boleh mengubah imbangan pasaran. Apabila China kembali sebagai pembeli besar, “penampan permintaan” yang menahan kenaikan harga sepanjang Mac hingga Jun akan berkurangan. Pembelian untuk mengisi semula rizab berpotensi mewujudkan tekanan menaik dan membentuk paras sokongan harga yang lebih tinggi .

Pemulihan mungkin berlaku secara beransur-ansur

Walaupun terdapat tanda-tanda import China akan meningkat, pemulihan tidak semestinya berlaku serta-merta. Beberapa kilang penapis di China dijadualkan menjalani penyelenggaraan sehingga pertengahan 2026, manakala margin penapisan yang lemah boleh mengehadkan pembelian baharu .

Pada Jun, sebahagian penapis China menghentikan pembelian di pasaran spot sementara menunggu perkembangan pembukaan semula Selat Hormuz. Keadaan itu menunjukkan pemulihan permintaan mungkin berlaku secara berperingkat, bukannya melonjak secara mendadak .

Buat masa ini, kesimpulan utama pasaran minyak ialah China bukan sekadar mangsa gangguan bekalan. Melalui penggunaan rizab dan pengurangan import, negara itu menjadi penyerap kejutan terbesar — membantu mengelakkan harga minyak daripada meningkat setinggi yang ditakuti. Tetapi apabila Beijing mula mengisi semula stoknya, tindakan yang sama boleh berubah daripada faktor penstabil kepada pemacu kenaikan harga.