EU minta pengecualian tarif AS bernilai €150 bilion, ketika pertikaian teknologi semakin tegang

Perjanjian Turnberry ialah rangka kerja politik yang dipersetujui pada Julai 2025 oleh Presiden Suruhanjaya Eropah Ursula von der Leyen dan Presiden AS Donald Trump di resort golf milik Trump di Scotland .

Di bawah perjanjian itu, tarif AS ke atas eksport EU dihadkan kepada 15 peratus, berbanding kadar 30 peratus yang sebelum itu diancam Trump. Sebagai balasan, EU bersetuju mengurangkan tarifnya ke atas barangan industri AS kepada sifar .

Beberapa barangan, termasuk pesawat dan ubat generik, dikecualikan sejak awal. Namun, produk pertanian dan makanan utama — termasuk wain dan keju — sengaja dibiarkan tertakluk kepada tarif AS 15 peratus tanpa pengecualian khusus . Perjanjian itu menetapkan tarif 15 peratus ke atas kebanyakan eksport Eropah sehingga 31 Disember 2029 .

EU kemudiannya melaksanakan bahagiannya. Parlimen Eropah dan Majlis EU meluluskan peraturan pengurangan tarif pada Mei dan Jun 2026, sebelum tarif EU ke atas barangan industri AS dihapuskan pada 1 Julai 2026 . EU turut melanjutkan status bebas tarif bagi import udang kara dari AS .

Permintaan sebelah pihak selepas EU memenuhi komitmen

Permintaan baharu Suruhanjaya Eropah itu bersifat tidak seimbang: EU mahu Washington memberikan pengecualian secara unilateral kepada pelbagai barangan daripada tarif 15 peratus. Hujah Brussels ialah EU sudah memenuhi kewajipannya dan pengecualian itu diperlukan untuk “memulihkan keseimbangan” .

Senarai yang diperoleh Euronews dan Euractiv itu merangkumi ratusan produk makanan, minuman, peranti perubatan dan mesin . Bagi produk tenusu, EU secara khusus meminta keju Roquefort dan keju biru lain diberikan layanan bebas tarif. Wain, minuman beralkohol, bir dan minyak zaitun turut menjadi antara sasaran utama permintaan tersebut .

Ini bukan kali pertama EU cuba mendapatkan pengecualian. Pada November 2025, Suruhanjaya Eropah menyediakan rayuan yang sama bagi melindungi wain dan minuman beralkohol, termasuk senarai 27 halaman yang diserahkan kepada pentadbiran Trump . Usaha itu tidak menghasilkan keputusan yang diharapkan, dan produk berkenaan kekal tertakluk kepada tarif 15 peratus.

Mengapa peraturan digital menyukarkan rundingan?

Usaha mendapatkan pengecualian itu berlaku ketika hubungan EU-AS turut tegang akibat Akta Pasaran Digital (DMA) dan Akta Perkhidmatan Digital (DSA) EU. Kedua-dua undang-undang ini mengawal syarikat teknologi besar dan mewajibkan platform dalam talian mematuhi peraturan persaingan serta tanggungjawab kandungan yang lebih ketat.

Washington mendakwa peraturan tersebut secara tidak seimbang menyasarkan gergasi teknologi Amerika. Pentadbiran Trump berulang kali membangkitkan DSA dan DMA sebagai halangan perdagangan dalam rundingan rentas Atlantik, manakala wakil AS secara jelas menyebutnya sebagai punca ketegangan .

Pada Februari 2025, Trump mengeluarkan memorandum yang mengancam tarif terhadap negara yang didakwa menjejaskan “daya saing global syarikat Amerika”. Memorandum itu secara khusus menyasarkan sektor teknologi AS serta rangka kerja peraturan digital EU, selain menamakan beberapa negara anggota EU yang melaksanakan cukai atau peraturan perkhidmatan digital .

Tekanan Washington kemudian meningkat. Pada Januari 2026, Jabatan Negara AS mengenakan sekatan visa terhadap lima pegawai Eropah yang terlibat dalam penggubalan DMA dan DSA . AS juga mengancam untuk mengenakan tarif baharu sebagai tindak balas terhadap cukai dan peraturan perkhidmatan digital EU — langkah yang berpotensi menjejaskan keseluruhan siling tarif 15 peratus dalam perjanjian Turnberry .

Pentadbiran Trump turut memberi amaran bahawa ia akan menggunakan “setiap alat yang ada” untuk bertindak balas, termasuk mengenakan bayaran terhadap perkhidmatan Eropah seperti Spotify dan DHL .

EU pula menegaskan bahawa peraturan digitalnya tidak boleh dijadikan bahan tawar-menawar perdagangan dan bersifat “tidak boleh dirunding” . Namun, Washington terus mengaitkan kedua-dua isu tersebut . Naib Presiden Eksekutif Suruhanjaya Eropah Teresa Ribera memberi amaran bahawa EU perlu bersedia menilai semula hubungan perdagangannya dengan AS jika Washington meneruskan serangan terhadap DSA dan DMA .

Apa yang berlaku seterusnya?

Permintaan pengecualian bernilai €150 bilion itu muncul ketika hubungan perdagangan EU-AS berada pada tahap yang amat tegang. Bagi AS, tarif 15 peratus sudah merupakan hasil kompromi selepas ancaman kadar 30 peratus. Bagi EU pula, pemansuhan tarifnya ke atas barangan industri AS bermakna Brussels telah memenuhi komitmennya dan kini wajar menerima kelonggaran yang setara.

Pertikaian digital memberikan Washington alasan untuk menahan sebarang konsesi. Rumah Putih sebelum ini sudah memberi isyarat bahawa ancaman tarif boleh digunakan sebagai tekanan terhadap rejim DMA dan DSA .

Tarikh akhir untuk AS memenuhi sepenuhnya komitmen di bawah perjanjian Turnberry ialah 31 Disember 2026, menjadikan tempoh ini penting untuk rundingan . Jika AS gagal memenuhi bahagiannya pada tarikh tersebut, “klausa sunrise” EU berpotensi menangguhkan atau menggantung pengurangan tarif EU ke atas barangan AS .

Dengan kata lain, permintaan Brussels bukan sekadar usaha melindungi keju, wain atau minyak zaitun daripada kos import yang lebih tinggi. Ia juga menjadi ujian sama ada kompromi perdagangan EU-AS boleh bertahan apabila isu tarif dan kawal selia teknologi semakin bercampur.