Namun, terdapat sedikit perbezaan antara laporan: Bloomberg memetik kenyataan Stark yang meletakkan penilaian pada €3.2 bilion, manakala Stark dan beberapa penerbitan teknologi pertahanan melaporkannya sebagai €3.5 bilion atau lebih .

Siapa yang melabur?

Pusingan ini diterajui bersama oleh Sequoia Capital dan Founders Fund, firma modal teroka yang dikaitkan dengan Peter Thiel. Seramai lapan pelabur institusi mengambil bahagian, termasuk NATO Innovation Fund, Project A, Air Street Capital, 201 Ventures, Advent dan Döpfner Capital .

NATO Innovation Fund ialah dana yang disokong pakatan NATO untuk melabur dalam syarikat teknologi Eropah yang mempunyai kegunaan awam dan pertahanan. Penyertaannya menunjukkan bahawa pertumbuhan Stark bukan sekadar bergantung pada modal swasta, tetapi turut selari dengan keutamaan NATO terhadap keupayaan pertahanan Eropah yang lebih berdaulat .

Ke mana perginya €500 juta itu?

Stark berkata lebih 80% modal yang dikumpul akan dilaburkan secara langsung dalam penyelidikan dan pembangunan (R&D), serta kapasiti pembuatan . Menurut pengumuman NATO Innovation Fund, dana itu akan digunakan untuk:

• membina kemudahan penyelidikan perang elektronik;
• meningkatkan pengeluaran kepada ribuan sistem sebulan; dan
• mempercepat pembangunan keupayaan pertahanan Eropah yang tidak terlalu bergantung pada pembekal luar .

Fokus ini penting kerana Stark bukan hanya mencari dana untuk mereka bentuk produk baharu. Sebahagian besar modal akan membiayai mesin, kilang dan kemudahan yang diperlukan untuk menghasilkan sistem sedia ada pada skala besar . Pendekatan berasaskan perkakasan ini membezakan Stark daripada syarikat pertahanan yang lebih mengutamakan perisian, di samping mencerminkan permintaan Eropah yang semakin meningkat terhadap kapasiti pengeluaran fizikal .

Apakah yang dihasilkan Stark?

Stark membangunkan loitering munition, iaitu dron serangan yang boleh berlegar untuk mencari sasaran sebelum menyerangnya dan musnah ketika hentaman. Sistem seperti ini sering digelar “dron kamikaze”.

Portfolio syarikat itu turut merangkumi kapal permukaan tanpa pemandu dan perisian kawalan serta arahan untuk operasi merentas domain . Produk utamanya ialah Virtus, sebuah loitering munition yang dilaporkan sudah digunakan di Ukraine dan boleh dipasang dalam kira-kira 10 minit . Stark juga menghasilkan Vanta, kapal permukaan tanpa pemandu, serta Minerva, perisian kawalan dan arahan untuk operasi berbilang domain .

Kontrak kerajaan dan tapak pengeluaran

Pusingan pembiayaan ini hadir ketika Stark sudah mempunyai kontrak kerajaan, bukan sekadar janji pertumbuhan pada masa hadapan.

Pada Februari 2026, angkatan tentera Jerman memberikan Stark kontrak bernilai €269 juta untuk membekalkan dron kepada Briged Berperisai ke-45 yang ditempatkan di Lithuania. Perjanjian rangka kerja itu boleh diperluas sehingga €1 bilion . Jerman juga meluluskan kontrak sehingga €1 bilion setiap satu untuk dron serangan daripada Stark, Helsing dan Rheinmetall .

Dari segi pembuatan, Stark membuka kemudahan pengeluaran seluas 40,000 kaki persegi di Swindon, United Kingdom, pada November 2025. Kilang itu mewujudkan lebih 100 pekerjaan berkemahiran tinggi dalam bidang perisian, elektronik dan kejuruteraan aeroangkasa . Syarikat itu turut mempunyai pejabat di Stockholm dan merancang pengembangan lebih luas di rantau Nordik .

Kesimpulan: pembiayaan untuk kilang, bukan sekadar teknologi

Fakta utama tentang pembiayaan Stark disokong oleh Bloomberg, NATO Innovation Fund, TNW dan penerbitan khusus teknologi pertahanan .

• Jumlah pembiayaan: €500 juta — disahkan.
• Penilaian: sekitar atau melebihi €3.5 bilion, dengan satu laporan utama menyebut €3.2 bilion — terdapat perbezaan angka antara sumber .
• Pelabur utama: Sequoia Capital, Founders Fund dan NATO Innovation Fund — disahkan .
• Lebih 80% untuk R&D dan pembuatan: disahkan oleh Stark dan NATO Innovation Fund .
• Kontrak kerajaan sedia ada: ya, termasuk kontrak Jerman bernilai €269 juta yang boleh diperluas sehingga €1 bilion .

Dalam tempoh kira-kira dua tahun selepas ditubuhkan, Stark muncul sebagai antara syarikat perkakasan pertahanan Eropah yang berkembang paling pantas. Dana baharu ini menunjukkan pertaruhan pelabur terhadap keupayaan menghasilkan sistem pertahanan secara besar-besaran — bukan hanya membangunkan dron yang lebih canggih.

Namun, terdapat sedikit perbezaan antara laporan: Bloomberg memetik kenyataan Stark yang meletakkan penilaian pada €3.2 bilion, manakala Stark dan beberapa penerbitan teknologi pertahanan melaporkannya sebagai €3.5 bilion atau lebih .

Siapa yang melabur?

Pusingan ini diterajui bersama oleh Sequoia Capital dan Founders Fund, firma modal teroka yang dikaitkan dengan Peter Thiel. Seramai lapan pelabur institusi mengambil bahagian, termasuk NATO Innovation Fund, Project A, Air Street Capital, 201 Ventures, Advent dan Döpfner Capital .

NATO Innovation Fund ialah dana yang disokong pakatan NATO untuk melabur dalam syarikat teknologi Eropah yang mempunyai kegunaan awam dan pertahanan. Penyertaannya menunjukkan bahawa pertumbuhan Stark bukan sekadar bergantung pada modal swasta, tetapi turut selari dengan keutamaan NATO terhadap keupayaan pertahanan Eropah yang lebih berdaulat .

Ke mana perginya €500 juta itu?

Stark berkata lebih 80% modal yang dikumpul akan dilaburkan secara langsung dalam penyelidikan dan pembangunan (R&D), serta kapasiti pembuatan . Menurut pengumuman NATO Innovation Fund, dana itu akan digunakan untuk:

• membina kemudahan penyelidikan perang elektronik;
• meningkatkan pengeluaran kepada ribuan sistem sebulan; dan
• mempercepat pembangunan keupayaan pertahanan Eropah yang tidak terlalu bergantung pada pembekal luar .

Fokus ini penting kerana Stark bukan hanya mencari dana untuk mereka bentuk produk baharu. Sebahagian besar modal akan membiayai mesin, kilang dan kemudahan yang diperlukan untuk menghasilkan sistem sedia ada pada skala besar . Pendekatan berasaskan perkakasan ini membezakan Stark daripada syarikat pertahanan yang lebih mengutamakan perisian, di samping mencerminkan permintaan Eropah yang semakin meningkat terhadap kapasiti pengeluaran fizikal .

Apakah yang dihasilkan Stark?

Stark membangunkan loitering munition, iaitu dron serangan yang boleh berlegar untuk mencari sasaran sebelum menyerangnya dan musnah ketika hentaman. Sistem seperti ini sering digelar “dron kamikaze”.

Portfolio syarikat itu turut merangkumi kapal permukaan tanpa pemandu dan perisian kawalan serta arahan untuk operasi merentas domain . Produk utamanya ialah Virtus, sebuah loitering munition yang dilaporkan sudah digunakan di Ukraine dan boleh dipasang dalam kira-kira 10 minit . Stark juga menghasilkan Vanta, kapal permukaan tanpa pemandu, serta Minerva, perisian kawalan dan arahan untuk operasi berbilang domain .

Kontrak kerajaan dan tapak pengeluaran

Pusingan pembiayaan ini hadir ketika Stark sudah mempunyai kontrak kerajaan, bukan sekadar janji pertumbuhan pada masa hadapan.

Pada Februari 2026, angkatan tentera Jerman memberikan Stark kontrak bernilai €269 juta untuk membekalkan dron kepada Briged Berperisai ke-45 yang ditempatkan di Lithuania. Perjanjian rangka kerja itu boleh diperluas sehingga €1 bilion . Jerman juga meluluskan kontrak sehingga €1 bilion setiap satu untuk dron serangan daripada Stark, Helsing dan Rheinmetall .

Dari segi pembuatan, Stark membuka kemudahan pengeluaran seluas 40,000 kaki persegi di Swindon, United Kingdom, pada November 2025. Kilang itu mewujudkan lebih 100 pekerjaan berkemahiran tinggi dalam bidang perisian, elektronik dan kejuruteraan aeroangkasa . Syarikat itu turut mempunyai pejabat di Stockholm dan merancang pengembangan lebih luas di rantau Nordik .

Kesimpulan: pembiayaan untuk kilang, bukan sekadar teknologi

Fakta utama tentang pembiayaan Stark disokong oleh Bloomberg, NATO Innovation Fund, TNW dan penerbitan khusus teknologi pertahanan .

• Jumlah pembiayaan: €500 juta — disahkan.
• Penilaian: sekitar atau melebihi €3.5 bilion, dengan satu laporan utama menyebut €3.2 bilion — terdapat perbezaan angka antara sumber .
• Pelabur utama: Sequoia Capital, Founders Fund dan NATO Innovation Fund — disahkan .
• Lebih 80% untuk R&D dan pembuatan: disahkan oleh Stark dan NATO Innovation Fund .
• Kontrak kerajaan sedia ada: ya, termasuk kontrak Jerman bernilai €269 juta yang boleh diperluas sehingga €1 bilion .

Dalam tempoh kira-kira dua tahun selepas ditubuhkan, Stark muncul sebagai antara syarikat perkakasan pertahanan Eropah yang berkembang paling pantas. Dana baharu ini menunjukkan pertaruhan pelabur terhadap keupayaan menghasilkan sistem pertahanan secara besar-besaran — bukan hanya membangunkan dron yang lebih canggih.