10% Pengguna Teratas Dunia Punca Kerosakan Alam RM26 Trilion Setiap Tahun

Segelintir kecil penduduk dunia bertanggungjawab terhadap sejumlah besar kerosakan alam sekitar—dan kini penyelidik telah meletakkan tanda harga padanya. Sebuah kajian pada tahun 2026 yang diterbitkan dalam Communications Sustainability oleh Schrijver, Hoekstra & Behrens menganggarkan bahawa 10% pengguna global dengan kadar penggunaan tertinggi menyebabkan kerosakan alam sekitar bernilai AS$1.7 trilion hingga AS$5.7 trilion setahun . Di hujung atas julat tersebut, angka itu melebihi keluaran ekonomi semua negara kecuali Amerika Syarikat dan China . Lebih penting lagi, jumlah ini beberapa kali ganda lebih besar daripada jumlah komitmen pembiayaan antarabangsa untuk tindakan iklim dan pemuliharaan biodiversiti jika digabungkan , bermakna dunia membelanjakan jauh lebih sedikit untuk menyelesaikan masalah berbanding kos yang ditanggung oleh kumpulan ini setiap tahun.

Bagaimana kajian ini dijalankan

Penyelidik menggunakan data jejak alam sekitar berasaskan penggunaan yang merangkumi 168 negara dan sehingga 201 kumpulan penggunaan . Mereka kemudian mengewangkan kerosakan merentasi empat sempadan planet: perubahan iklim, integriti biosfera (kehilangan biodiversiti), kitaran biogeokimia (pencemaran nutrien), dan penggunaan air tawar . Kaedah penilaian datang dari Environmental Prices Handbook, menghasilkan julat AS$1.7–AS$5.7 trilion untuk mengambil kira ketidakpastian .

Dari mana datangnya kerosakan

Dua kategori penggunaan mendominasi, menurut kajian itu :

• Penggunaan makanan, terutamanya diet tinggi daging dan tenusu (daging merah adalah penyebab utama penebangan hutan)
• Penggunaan tenaga, khususnya pengangkutan (penerbangan, kenderaan persendirian) dan pemanasan serta penyejukan rumah, yang masih sangat bergantung kepada bahan api fosil

Kehilangan biodiversiti menyumbang bahagian terbesar daripada jumlah kerosakan (47–51%), diikuti oleh perubahan iklim (36–45%) dan pencemaran nutrien (8–16%) .

Kos per kapita: perbandingan dengan AS

Di kalangan 10% teratas global, purata kerosakan tahunan per kapita ialah AS$2,300–AS$7,500 . Tetapi beban ini tidak diagihkan secara sama rata. Pengguna AS—yang membentuk bahagian terbesar dalam kumpulan 10% global—menghadapi kerosakan tahunan per kapita sebanyak AS$19,000–AS$63,000, bersamaan dengan 6–20% daripada pendapatan mereka atau 0.8–3% daripada kekayaan mereka . Ini menyerlahkan bukan sahaja ketidaksamaan penggunaan antara negara tetapi juga jurang yang besar antara kekayaan dan akauntabiliti alam sekitar.

Mengapa ia penting: gambaran sempadan planet

Kajian ini berdasarkan penyelidikan terdahulu yang menunjukkan bahawa 10% pengguna global bertanggungjawab terhadap 31–67% daripada semua pelanggaran sempadan planet . Apabila skop diluaskan kepada 20% teratas, angka itu meningkat kepada 51–91% . Implikasinya jelas: pembaikan dari segi pengeluaran sahaja tidak mencukupi jika individu yang paling banyak menggunakan di dunia tidak mengubah corak penggunaan mereka.

Implikasi dasar: apa yang boleh dilakukan

Penulis berpendapat bahawa menyasarkan corak penggunaan 10% teratas adalah sangat berkesan dan rasional dari segi ekonomi. Antara hala tuju dasar yang mereka kenal pasti :

• Penetapan harga karbon dan sumber yang progresif yang menjadikan gaya hidup penggunaan tinggi mencerminkan kos alam sekitar sebenar mereka
• Mengawal selia penggunaan mewah (contohnya, penerbangan kerap, kenderaan besar, rumah bersaiz agung) dan bukannya mengenakan cukai ke atas keperluan asas
• Mengalihkan subsidi dan infrastruktur ke arah sistem makanan dan tenaga rendah karbon, yang boleh membantu 20% pengguna teratas mengurangkan kesan alam sekitar mereka sebanyak 25–53% tanpa memerlukan kekurangan mutlak
• Menangani ketidaksamaan penggunaan secara langsung, kerana dasar yang hanya memberi tumpuan kepada pelepasan industri terlepas pandang peranan besar pengguna terkaya

Kajian ini menyediakan asas kewangan untuk apa yang telah lama dihujahkan oleh ramai penyelidik kelestarian: bahawa kos penggunaan berlebihan oleh segelintir individu bukan sahaja krisis ekologi tetapi juga liabiliti ekonomi yang besar—satu yang membayangi usaha global semasa untuk menanganinya.

Nota mengenai angka

Angka dalam kajian ini berasal daripada artikel jurnal yang diterbitkan dan dilaporkan dalam dolar AS 2017 . Beberapa laporan media dan pracetak menyebut julat yang sedikit berbeza (contohnya, AS$1.2–AS$3.9 trilion dalam pracetak awal ), tetapi versi yang disemak oleh rakan sebaya menetapkan julat AS$1.7–AS$5.7 trilion yang digunakan di sini .