Lonjakan Permintaan Elektrik yang Mendatang

Unjuran paling mengejutkan dalam laporan PBB itu berkaitan dengan penggunaan elektrik. Menjelang 2030, pusat data global yang menjana AI diunjurkan menggunakan 945 TWh elektrik setiap tahun . Angka ini mewakili kira-kira 3% daripada jumlah pengeluaran elektrik dunia dan hampir tiga kali ganda gabungan penggunaan elektrik tahunan Pakistan, Bangladesh, dan Nigeria—negara-negara yang secara kolektif didiami lebih daripada 650 juta orang .

Pertumbuhan ini hampir keseluruhannya didorong oleh AI. Permintaan kuasa daripada pusat data khusus AI dijangka 11 kali ganda lebih tinggi pada tahun 2030 berbanding tahun 2023. Pada ketika itu, beban kerja AI sahaja akan memerlukan tenaga elektrik sebanyak mana yang digunakan oleh semua pusat data konvensional hari ini, menjadikan AI sebagai pemacu utama permintaan tenaga dalam keseluruhan sektor infrastruktur data .

Pelepasan Karbon: Seperti Menambah Jutaan Kereta di Jalan Raya

Lonjakan penggunaan tenaga ini membawa kos karbon yang tinggi. Laporan itu mengunjurkan bahawa menjelang 2030, pusat data AI akan mengeluarkan tambahan 24 hingga 44 juta tan metrik CO₂ setiap tahun . Untuk meletakkannya dalam konteks, anggaran pada hujung atas adalah setara dengan pelepasan daripada menambah 10 juta kereta di jalan raya Amerika Syarikat . Perbandingan lain dalam liputan laporan itu menyamakan jumlah pelepasan pusat data dengan keseluruhan pelepasan tahunan United Kingdom, yang berpotensi mencecah 400 juta tan bersamaan CO₂ .

Pelepasan ini diunjurkan akan meningkat walaupun dengan andaian bekalan elektrik neutral karbon menjelang 2040, menonjolkan skala besar permintaan tenaga AI yang semakin meluas .

Dahaga Tersembunyi: Jejak Air AI

Walaupun perbincangan awam banyak tertumpu kepada elektrik dan karbon, laporan itu menekankan bahawa air adalah sumber yang sering diabaikan secara kritikal. Air yang diperlukan untuk menyejukkan pelayan yang menjalankan model AI yang kompleks adalah sangat besar.

Di Amerika Syarikat sahaja, penggunaan pelayan AI diunjurkan menggunakan antara 731 hingga 1,125 juta meter padu air setahun menjelang 2030—kira-kira sama dengan penggunaan air isi rumah tahunan bagi 6 hingga 10 juta rakyat Amerika . Pada skala global, jejak air menjadi sangat mengejutkan. Laporan itu mendapati bahawa jumlah penggunaan air AI pada tahun 2030 akan setara dengan keperluan air domestik asas tahunan bagi 1.3 bilion orang di sub-Sahara Afrika .

Tanah, Sisa Elektronik, dan Kesan Kitaran Hayat

Kos alam sekitar ledakan AI tidak berakhir dengan sumber operasi. Laporan itu mengetengahkan dua lagi dimensi kritikal jejaknya:

• Guna Tanah: Perkembangan fizikal pusat data memberikan tekanan besar kepada sumber tanah yang terhad, bersaing dengan pertanian, perumahan, dan ekosistem semula jadi. Tanah yang diperlukan untuk mengendalikan AI—termasuk infrastruktur dan rantaian bekalannya—diunjurkan melebihi 14,500 kilometer persegi, kawasan yang kira-kira dua kali ganda saiz kawasan metropolitan Jakarta, yang menempatkan lebih 32 juta penduduk .
• Sisa Elektronik: Perkakasan di sebalik AI, daripada cip khusus kepada keseluruhan rak pelayan, mempunyai jangka hayat yang terhad, menjana sisa elektronik pada skala yang semakin meningkat. Laporan itu menambah kebimbangan yang semakin meningkat tentang krisis sisa elektronik, dengan satu unjuran menyamakan sisa tahunan seperti membuang 250 Menara Eiffel .

Seruan untuk Ketelusan Radikal dan Mengakui Imbangan Timbal Balik

Laporan UNU-INWEH bukan sekadar katalog masalah; ia adalah seruan dasar untuk bertindak. Ia memberi amaran bahawa kos sebenar AI meliputi keseluruhan kitaran hayat, dan kos ini diagihkan secara tidak adil, dengan negara membangun menanggung beban alam sekitar yang tidak seimbang sementara sering kali melihat lebih sedikit manfaat ekonomi .

Tuntutan utama laporan itu adalah untuk pelaporan alam sekitar yang mandatori dan piawai.

• Ia mendesak firma AI untuk mendedahkan jejak alam sekitar penuh mereka, bergerak melangkaui metrik karbon mudah untuk mengambil kira kesan air, tanah dan material .
• Ia menyeru kerajaan untuk mewajibkan pelaporan piawai daripada penyedia AI, mewujudkan medan permainan yang sama rata dan gambaran jelas tentang jumlah kesan sektor ini .
• Ia merangka masa depan AI sebagai satu siri imbangan timbal balik, di mana manfaat teknologi perlu ditimbang berbanding dengan peningkatan pengurangan sumber dan pencemaran. Industri ini, simpul laporan itu, tidak boleh terus berkembang tanpa mengambil kira kesan kitaran hayat penuhnya .

Laporan itu malah meletakkan sebahagian tanggungjawab kepada pengguna akhir, mencadangkan mereka memilih alat AI yang kurang intensif tenaga untuk tugas apabila mungkin, satu langkah kecil yang secara kolektif boleh mengurangkan tekanan pada grid kuasa dan bekalan air yang tertekan .

Lonjakan Permintaan Elektrik yang Mendatang

Unjuran paling mengejutkan dalam laporan PBB itu berkaitan dengan penggunaan elektrik. Menjelang 2030, pusat data global yang menjana AI diunjurkan menggunakan 945 TWh elektrik setiap tahun . Angka ini mewakili kira-kira 3% daripada jumlah pengeluaran elektrik dunia dan hampir tiga kali ganda gabungan penggunaan elektrik tahunan Pakistan, Bangladesh, dan Nigeria—negara-negara yang secara kolektif didiami lebih daripada 650 juta orang .

Pertumbuhan ini hampir keseluruhannya didorong oleh AI. Permintaan kuasa daripada pusat data khusus AI dijangka 11 kali ganda lebih tinggi pada tahun 2030 berbanding tahun 2023. Pada ketika itu, beban kerja AI sahaja akan memerlukan tenaga elektrik sebanyak mana yang digunakan oleh semua pusat data konvensional hari ini, menjadikan AI sebagai pemacu utama permintaan tenaga dalam keseluruhan sektor infrastruktur data .

Pelepasan Karbon: Seperti Menambah Jutaan Kereta di Jalan Raya

Lonjakan penggunaan tenaga ini membawa kos karbon yang tinggi. Laporan itu mengunjurkan bahawa menjelang 2030, pusat data AI akan mengeluarkan tambahan 24 hingga 44 juta tan metrik CO₂ setiap tahun . Untuk meletakkannya dalam konteks, anggaran pada hujung atas adalah setara dengan pelepasan daripada menambah 10 juta kereta di jalan raya Amerika Syarikat . Perbandingan lain dalam liputan laporan itu menyamakan jumlah pelepasan pusat data dengan keseluruhan pelepasan tahunan United Kingdom, yang berpotensi mencecah 400 juta tan bersamaan CO₂ .

Pelepasan ini diunjurkan akan meningkat walaupun dengan andaian bekalan elektrik neutral karbon menjelang 2040, menonjolkan skala besar permintaan tenaga AI yang semakin meluas .

Dahaga Tersembunyi: Jejak Air AI

Walaupun perbincangan awam banyak tertumpu kepada elektrik dan karbon, laporan itu menekankan bahawa air adalah sumber yang sering diabaikan secara kritikal. Air yang diperlukan untuk menyejukkan pelayan yang menjalankan model AI yang kompleks adalah sangat besar.

Di Amerika Syarikat sahaja, penggunaan pelayan AI diunjurkan menggunakan antara 731 hingga 1,125 juta meter padu air setahun menjelang 2030—kira-kira sama dengan penggunaan air isi rumah tahunan bagi 6 hingga 10 juta rakyat Amerika . Pada skala global, jejak air menjadi sangat mengejutkan. Laporan itu mendapati bahawa jumlah penggunaan air AI pada tahun 2030 akan setara dengan keperluan air domestik asas tahunan bagi 1.3 bilion orang di sub-Sahara Afrika .

Tanah, Sisa Elektronik, dan Kesan Kitaran Hayat

Kos alam sekitar ledakan AI tidak berakhir dengan sumber operasi. Laporan itu mengetengahkan dua lagi dimensi kritikal jejaknya:

• Guna Tanah: Perkembangan fizikal pusat data memberikan tekanan besar kepada sumber tanah yang terhad, bersaing dengan pertanian, perumahan, dan ekosistem semula jadi. Tanah yang diperlukan untuk mengendalikan AI—termasuk infrastruktur dan rantaian bekalannya—diunjurkan melebihi 14,500 kilometer persegi, kawasan yang kira-kira dua kali ganda saiz kawasan metropolitan Jakarta, yang menempatkan lebih 32 juta penduduk .
• Sisa Elektronik: Perkakasan di sebalik AI, daripada cip khusus kepada keseluruhan rak pelayan, mempunyai jangka hayat yang terhad, menjana sisa elektronik pada skala yang semakin meningkat. Laporan itu menambah kebimbangan yang semakin meningkat tentang krisis sisa elektronik, dengan satu unjuran menyamakan sisa tahunan seperti membuang 250 Menara Eiffel .

Seruan untuk Ketelusan Radikal dan Mengakui Imbangan Timbal Balik

Laporan UNU-INWEH bukan sekadar katalog masalah; ia adalah seruan dasar untuk bertindak. Ia memberi amaran bahawa kos sebenar AI meliputi keseluruhan kitaran hayat, dan kos ini diagihkan secara tidak adil, dengan negara membangun menanggung beban alam sekitar yang tidak seimbang sementara sering kali melihat lebih sedikit manfaat ekonomi .

Tuntutan utama laporan itu adalah untuk pelaporan alam sekitar yang mandatori dan piawai.

• Ia mendesak firma AI untuk mendedahkan jejak alam sekitar penuh mereka, bergerak melangkaui metrik karbon mudah untuk mengambil kira kesan air, tanah dan material .
• Ia menyeru kerajaan untuk mewajibkan pelaporan piawai daripada penyedia AI, mewujudkan medan permainan yang sama rata dan gambaran jelas tentang jumlah kesan sektor ini .
• Ia merangka masa depan AI sebagai satu siri imbangan timbal balik, di mana manfaat teknologi perlu ditimbang berbanding dengan peningkatan pengurangan sumber dan pencemaran. Industri ini, simpul laporan itu, tidak boleh terus berkembang tanpa mengambil kira kesan kitaran hayat penuhnya .

Laporan itu malah meletakkan sebahagian tanggungjawab kepada pengguna akhir, mencadangkan mereka memilih alat AI yang kurang intensif tenaga untuk tugas apabila mungkin, satu langkah kecil yang secara kolektif boleh mengurangkan tekanan pada grid kuasa dan bekalan air yang tertekan .