Bon ¥1 Trilion SoftBank Jadi Ujian Besar Pembiayaan AI

Cadangan SoftBank untuk menerbitkan bon korporat bernilai kira-kira ¥1 trilion (AS$6.26 bilion) bukan sekadar langkah mengumpul dana. Ia merupakan ujian besar terhadap kesediaan pelabur runcit Jepun untuk menyalurkan jumlah rekod kepada satu penerbit, ketika hasil bon kerajaan meningkat dan pasaran semakin berhati-hati terhadap perbelanjaan kecerdasan buatan (AI) yang dibiayai hutang.

Bon tujuh tahun itu dijangka menjadi terbitan bon runcit ketiga SoftBank pada 2026 dan yang terbesar pernah dicuba oleh sebuah syarikat Jepun. Hasilnya dijangka digunakan untuk membayar balik bon sedia ada serta melabur dalam projek berkaitan AI. Kadar kupon dan syarat lain masih belum dimuktamadkan dan dijangka diumumkan pada awal September.

Mengapa masa penerbitan ini mencabar

Bon kerajaan Jepun kini menawarkan persaingan lebih sengit

Hasil bon kerajaan Jepun (JGB) 10 tahun mencecah 2.945% pada 18 Ogos, paras tertinggi sejak September 1996. Kebimbangan terhadap inflasi mengukuhkan jangkaan bahawa Bank of Japan mungkin menaikkan kadar faedah dalam masa terdekat.

Perkembangan ini mengubah asas penetapan harga bon SoftBank. Bon korporat perlu menawarkan pulangan tambahan berbanding bon kerajaan bagi mengimbangi risiko kredit penerbit, tempoh pegangan yang lebih panjang dan kemungkinan turun naik harga. Apabila kadar penanda aras tanpa risiko meningkat, SoftBank mungkin perlu menawarkan spread yang lebih tinggi—atau menerima hakikat bahawa sebahagian isi rumah akan memilih hutang kerajaan dan instrumen berisiko lebih rendah.

Beberapa laporan mengunjurkan kadar kupon dalam julat 4% tinggi, tetapi angka itu masih sekadar jangkaan sehingga syarat akhir diumumkan. Pulangan tersebut juga perlu cukup menarik untuk menggalakkan pelabur mengikat wang mereka selama tujuh tahun dalam syarikat yang strateginya sangat bergantung pada ekonomi pelaburan AI yang masih tidak menentu.

Rekod bon terdahulu SoftBank bukan jaminan kejayaan

SoftBank telah menggunakan beberapa pasaran hutang tahun ini. Pada April, syarikat itu menjual bon dalam dolar AS dan euro bernilai kira-kira AS$3.6 bilion, termasuk nota dolar 10 tahun dengan kupon 8.5%. Bloomberg melaporkan bahawa pelaburan agresif SoftBank dalam AI menyumbang kepada peningkatan kos pembiayaannya.

Pada bulan yang sama, syarikat itu menetapkan harga bon hibrid untuk pelabur runcit bernilai ¥418 bilion, dengan kupon awal lima tahun sebanyak 4.97%. Bon tersebut mempunyai tempoh matang 35 tahun, berstatus subordinat dan boleh dipanggil semula selepas lima tahun. Strukturnya berbeza dengan ketara daripada bon korporat tujuh tahun yang dicadangkan kali ini.

Oleh itu, kupon terdahulu boleh menjadi petunjuk tentang pulangan yang dikehendaki pasaran daripada SoftBank, tetapi tidak menentukan kadar yang sanggup diterima pelabur untuk terbitan baharu.

Kejatuhan saham 8.1% membawa isyarat penting

Saham SoftBank jatuh 8.1% kepada ¥5,360 selepas rancangan bon itu dilaporkan. Kejatuhan tersebut dikaitkan dengan kebimbangan tentang saiz terbitan, beban hutang syarikat dan penggunaan pinjaman tambahan untuk membiayai pelaburan AI.

Jualan saham tidak semestinya bermakna bon itu akan gagal. Saham dan bon menilai jenis risiko yang berbeza, dan sesebuah syarikat masih boleh menerbitkan hutang walaupun pemegang saham memberikan reaksi negatif.

Namun, tindak balas pasaran menunjukkan bahawa pelabur melihat pengumuman itu sebagai isyarat pembiayaan—bukan sekadar urusan pembiayaan semula biasa. Persoalan utamanya ialah sama ada SoftBank boleh terus mengembangkan pelaburan AI tanpa menyebabkan pelabur menuntut kos pembiayaan yang semakin tinggi.

Jika bon itu berjaya ditawarkan pada harga yang lancar, ia akan menyokong akses SoftBank kepada modal runcit domestik. Sebaliknya, kupon yang lebih tinggi daripada jangkaan, saiz terbitan yang dikecilkan atau kejatuhan harga bon di pasaran sekunder akan menunjukkan bahawa keadaan pembiayaan semakin ketat.

Tekanan kredit AI menjadi latar penting

Pasaran kredit global juga semakin berhati-hati terhadap syarikat yang dikaitkan dengan kitaran pelaburan AI. Spread credit-default swap (CDS) lima tahun Nvidia meningkat kepada 80.77 mata asas pada 19 Ogos—kira-kira 90% lebih tinggi berbanding awal tahun dan lebih dua kali ganda paras pada akhir Mei, menurut data pasaran yang dilaporkan. Spread CDS lima tahun Oracle pula melebihi 200 mata asas pada Julai.

Angka ini bukan ukuran langsung kebarangkalian SoftBank gagal membayar hutang. Nvidia dan Oracle mempunyai model perniagaan, kunci kira-kira serta keperluan pembiayaan yang berbeza. Spread mereka lebih relevan sebagai isyarat pasaran yang lebih luas: pelabur sedang menilai semula risiko yang terkandung dalam perbelanjaan modal besar-besaran untuk membina kapasiti AI, termasuk persoalan tentang tempoh yang diperlukan sebelum pelaburan itu menghasilkan aliran tunai berkekalan.

Perbezaan ini penting bagi SoftBank. Syarikat itu bukan sekadar meminjam berdasarkan aliran tunai matang dan boleh dijangka. Sebaliknya, ia sedang mendapatkan modal ketika strategi pelaburannya bergantung pada prestasi masa depan perniagaan serta infrastruktur berkaitan AI.

Dalam pasaran yang lebih mengelak risiko, pemberi pinjaman dan pelabur runcit berkemungkinan meneliti leverage, rancangan pembiayaan semula, nilai aset dan laluan menuju pulangan dengan lebih dekat.

Bolehkah pasaran runcit Jepun menyerap ¥1 trilion?

Permintaan mungkin wujud. Pasaran bon korporat Jepun yang disasarkan kepada pelabur runcit dijangka menghampiri rekod ¥2.8 trilion pada 2026, menurut laporan. Namun, tawaran SoftBank akan berukuran luar biasa besar berbanding pasaran tersebut dan menumpukan sejumlah besar permintaan isi rumah kepada satu penerbit.

Justeru, risiko praktikalnya ialah keupayaan pasaran menyerap terbitan itu—bukan semestinya kegagalan mutlak. Beberapa senario boleh berlaku:

• Permintaan kukuh: SoftBank membuktikan isi rumah Jepun masih sanggup membiayai syarikat teknologi besar yang dikenali, asalkan ditawarkan hasil yang menarik.
• Harga lebih tinggi: Pelabur mungkin tetap melanggan, tetapi menuntut pampasan hampir pada hujung atas jangkaan, sekali gus meningkatkan kos pembiayaan SoftBank.
• Tawaran lebih kecil atau kurang meyakinkan: Penerbit mungkin mengubah saiz atau syarat jika permintaan lebih lemah daripada jangkaan.
• Tekanan selepas jualan: Walaupun bon berjaya ditempatkan sepenuhnya, harganya boleh diniagakan di bawah harga tawaran jika hasil bon kerajaan meningkat atau spread kredit terus melebar.

SoftBank juga berkata laporan berkenaan tidak berdasarkan maklumat yang dikeluarkan oleh syarikat itu dan enggan mengulasnya. Maka, cadangan tersebut wajar dianggap sebagai rancangan yang dilaporkan, bukannya syarat terbitan yang telah dimuktamadkan.

Implikasi terhadap pinjaman infrastruktur AI

Ujian pembiayaan SoftBank penting di luar Jepun kerana ia menggambarkan kekangan lebih luas terhadap pengembangan AI yang dibiayai hutang. Jika pelabur terus menuntut pampasan lebih tinggi bagi risiko kredit berkaitan AI, syarikat yang membina pusat data, kapasiti pengkomputeran dan infrastruktur sokongan mungkin perlu menunjukkan permintaan berkontrak serta aliran tunai yang lebih jelas sebelum meminjam secara agresif.

Ini tidak semestinya bermaksud pelaburan AI akan terhenti. Sebaliknya, kesannya mungkin berupa hutang yang lebih mahal, tempoh matang lebih pendek, penggunaan pembiayaan bercagar atau pembiayaan berasaskan projek yang lebih meluas, serta padanan lebih rapat antara pinjaman baharu dan aset yang menjana hasil.

Syarikat yang mempunyai kunci kira-kira kukuh dan aliran tunai boleh dipercayai akan mempunyai lebih banyak ruang untuk bergerak. Peminjam yang lebih berleveraj mungkin perlu memperlahankan atau menyusun semula perbelanjaan modal jika spread kekal tinggi.

Adakah hasil Jepun akan mengubah permintaan terhadap aset luar negara?

Hasil domestik yang lebih tinggi turut mengubah pertimbangan pelabur Jepun ketika memilih bon luar negara. Apabila hutang kerajaan Jepun menawarkan pulangan yang lebih kompetitif, bon luar negara yang dilindung nilai mata wang—termasuk Bon Perbendaharaan Amerika Syarikat—mungkin menjadi kurang menarik pada margin, bergantung pada kadar pertukaran dan kos lindung nilai.

Perubahan itu boleh mengurangkan permintaan Jepun terhadap sesetengah aset luar negara atau mengalihkan lebih banyak simpanan kepada instrumen yen domestik. Namun, saiz dan arah kesannya terhadap hasil Bon Perbendaharaan AS masih tidak pasti. Kadar pertukaran, kos lindung nilai, keputusan peruntukan institusi dan dasar Bank of Japan pada masa depan semuanya akan memainkan peranan.

Ujian sebenar masih belum selesai

Cadangan bon ¥1 trilion SoftBank hadir ketika tiga tekanan bertembung: asas hasil bon kerajaan Jepun yang lebih tinggi, penelitian yang semakin ketat terhadap risiko kredit berkaitan AI dan keperluan syarikat untuk membiayai program pelaburan yang besar.

Kejayaan tawaran itu tidak akan diukur hanya berdasarkan sama ada bon tersebut berjaya dijual. Isyarat yang lebih penting ialah kupon akhir, kekuatan permintaan pelabur runcit dan prestasi bon selepas diterbitkan.

Ketiga-tiga faktor itu akan menunjukkan berapa banyak yang sanggup dibayar oleh isi rumah Jepun untuk mendapat pendedahan kepada strategi AI SoftBank—dan berapa mahal kos untuk membiayai strategi tersebut.