Paolo Ardoino Dilaporkan Menyanggah BIS Soal Stablecoin, Tetapi Buktinya Masih Tipis

Jawapan paling tepat adalah lebih terhad daripada dakwaan asal: kritikan terbuka Paolo Ardoino terhadap BIS memang dilaporkan, tetapi laporan yang tersedia tidak memetik kandungan hantaran beliau dengan secukupnya untuk membuktikan satu sanggahan penuh, hujah demi hujah. Laporan itu hanya menyatakan bahawa Ketua Pegawai Eksekutif Tether berpendapat stablecoin dan deposit bertoken mempunyai struktur risiko asas yang amat berbeza. 37

Perbezaan ini penting kerana perbahasan di Jackson Hole bukan sekadar soal sama ada teknologi rantaian blok berfungsi. Persoalan sebenarnya ialah jenis wang digital yang patut menjadi teras sistem pembayaran.

Hujah BIS di Jackson Hole

Dalam ucapan pada 28 Ogos 2026, Pengurus Besar Bank for International Settlements (BIS), Pablo Hernández de Cos, berkata stablecoin dalam bentuk semasa tidak menjadi kaedah pembayaran yang meyakinkan pada skala besar. Sebaliknya, beliau menganggap deposit bank bertoken sebagai cara yang lebih kukuh untuk menggunakan teknologi lejar digital dalam pembayaran harian. 1

Kerangka BIS bermula dengan dua ciri asas sistem kewangan yang mantap: unit akaun yang sama dan prinsip kesatuan wang (singleness of money). Di bawah prinsip ini, instrumen kewangan yang menggunakan denominasi sama sepatutnya boleh ditebus pada nilai par kepada wang bank pusat, dengan penyelesaian muktamad. BIS turut menekankan keperluan supaya platform dan instrumen yang berbeza boleh saling beroperasi. 12

Ini ialah ujian pada peringkat sistem. Ia bukan hanya bertanya sama ada sesebuah penerbit mampu memenuhi penebusan, tetapi juga sama ada pelbagai bentuk wang masih berfungsi sebagai satu instrumen pembayaran yang boleh dipercayai ketika keadaan biasa dan ketika pasaran tertekan.

Titik perbezaan utama dalam respons Ardoino

Laporan yang tersedia tidak memberikan petikan lengkap daripada Ardoino. Oleh itu, adalah mengelirukan jika hujah terperinci dikaitkan dengan beliau tanpa bukti yang mencukupi. Apa yang boleh dikatakan ialah respons yang dilaporkan itu menumpukan perbezaan struktur risiko antara stablecoin seperti USDT dan deposit bank bertoken. 37

Kerangka ini membawa kepada hujah balas utama pihak stablecoin: penerbit yang dikawal selia dengan baik boleh menyimpan rizab cair secara berasingan serta menjanjikan penebusan satu kepada satu. Bank perdagangan pula lazimnya menggunakan deposit untuk membiayai pinjaman dan menjalankan transformasi tempoh matang—iaitu memadankan dana jangka pendek dengan pinjaman yang tempohnya lebih panjang.

Daripada sudut ini, mengkritik stablecoin kerana tidak beroperasi seperti wang bank mungkin mencampurkan dua model yang berbeza, bukannya membuktikan bahawa salah satunya semestinya lebih selamat.

Jawapan BIS ialah status “disokong rizab” bukanlah ujian lengkap untuk menentukan sama ada sesuatu aset itu benar-benar wang. Kualiti rizab, hak penebusan dari segi undang-undang, kelajuan pelupusan aset, aturan operasi dan dinamik larian terhadap aset semuanya mempengaruhi keupayaan token untuk terus ditebus pada nilai par. Perbezaan antara rizab penuh dan perbankan rizab pecahan, dengan sendirinya, tidak menyelesaikan persoalan lebih besar tentang daya tahan sistem pembayaran. 1012

Dua takrif tentang wang digital yang kukuh

Perbezaan ini sebahagiannya berpunca daripada perkara yang ingin diukur oleh setiap pihak.

Penyokong stablecoin lazimnya menekankan:

• rizab yang telus;
• penebusan satu kepada satu;
• persaingan antara penerbit swasta;
• penyelesaian melalui rantaian blok awam; dan
• akses kepada wang digital berdenominasi dolar merentasi sempadan.

BIS pula menekankan seni bina yang lebih luas:

• unit akaun yang sama;
• kesatuan wang;
• saling kendali antara rangkaian;
• kecairan ketika pasaran tertekan;
• kawalan integriti kewangan; dan
• sokongan penyelesaian daripada wang bank pusat. 12

Ringkasnya, hujah stablecoin bermula dengan keupayaan penerbit membayar balik dan pilihan pengguna. Hujah BIS pula bermula dengan kestabilan keseluruhan sistem pembayaran dan kredit. Sesuatu token boleh berguna serta mempunyai rizab yang kukuh, tetapi itu tidak secara automatik menjadikannya wang yang diterima umum pada nilai par dalam setiap keadaan.

Pembayaran harian berbanding kegunaan khusus

Hernández de Cos tidak berhujah bahawa stablecoin langsung tidak mempunyai peranan. Pendirian yang dilaporkan ialah deposit bertoken patut mengendalikan sebahagian besar pembayaran runcit dan borong harian, manakala stablecoin boleh digunakan untuk aplikasi yang lebih khusus. 133

Pembahagian ini mencerminkan keutamaan BIS untuk mengekalkan struktur kewangan dua peringkat sedia ada: bank perdagangan menerbitkan deposit, manakala wang bank pusat menjadi asas penyelesaian. Tokenisasi boleh menambah kebolehprograman dan berpotensi mempercepat pergerakan wang tanpa menggantikan struktur institusi yang menyokong penyelesaian pada nilai par.

Penyokong stablecoin tidak bersetuju tentang sempadan tersebut. Mereka menunjuk kepada rangkaian terbuka, penyelesaian sepanjang masa, kiriman wang, cagaran dagangan dan pemindahan rentas sempadan sebagai kegunaan yang tidak semestinya sesuai dengan saluran perbankan tradisional. Hujah mereka yang lebih kuat ialah kelemahan yang dikenal pasti BIS boleh ditangani melalui peraturan dan saling kendali, tanpa menjadikan bank sebagai pengawal utama semua instrumen pembayaran digital.

Kedaulatan monetari dan risiko pemecahan

Perbahasan dasar ini juga melangkaui soal teknologi. Jika stablecoin berdenominasi mata wang asing digunakan secara meluas dalam sesebuah ekonomi domestik, ia boleh memudahkan akses kepada unit akaun yang dianggap lebih stabil dan memperbaiki pembayaran rentas sempadan. Namun, ia juga boleh menggalakkan penggantian mata wang tempatan serta mengurangkan pengaruh pihak berkuasa monetari domestik.

BIS bimbang sistem pembayaran akan berpecah kepada bentuk wang yang bergantung pada penerbit atau rantaian tertentu, terutamanya jika token tidak boleh ditukar antara satu sama lain dengan lancar. Pandangan yang bertentangan pula menyatakan bahawa mengehadkan dolar digital swasta kepada kegunaan khusus mungkin melindungi sistem sedia ada, tetapi mengorbankan pengguna dan perniagaan yang memerlukan penyelesaian antarabangsa yang lebih murah dan pantas.

Tiada satu pun hasil yang dicadangkan bebas daripada kos. Satu model berisiko menyebabkan pemecahan sistem dan kawalan dasar yang lebih lemah; satu lagi berisiko menumpukan inovasi serta akses pembayaran dalam saluran perbankan yang dikawal selia.

Kos pembiayaan bank turut menjadi pertikaian

BIS turut memberi amaran bahawa penggunaan stablecoin secara meluas boleh menarik deposit keluar daripada bank, meningkatkan kos pembiayaan bank dan mengalihkan pengantaraan kewangan kepada penerbit bukan bank. Keadaan ini boleh mempengaruhi ketersediaan serta harga kredit, walaupun laporan mengenai ucapan tersebut menyatakan anggaran berasaskan model BIS mungkin menunjukkan kesannya sederhana. 11

Penyokong stablecoin melihat isu ini dari sudut berbeza. Mereka berhujah bahawa persaingan patut dibenarkan untuk mencabar sumber pembiayaan bank yang murah, khususnya apabila baki transaksi pada praktiknya terperangkap dalam sistem perbankan. Dalam pandangan ini, kos pembiayaan yang lebih tinggi tidak semestinya kecacatan stablecoin; ia mungkin harga pasaran bagi menghapuskan kelebihan tersirat yang dinikmati bank.

Persoalan yang masih belum terjawab ialah sama ada deposit pembayaran harus dianggap sebagai fungsi monetari awam yang memerlukan sokongan sistem perbankan, atau sebagai produk kompetitif yang patut ditawarkan oleh penerbit swasta di bawah peraturan rizab dan perlindungan pengguna yang ketat.

Di manakah kedudukan perbahasan ini?

Bukti yang tersedia menyokong kesimpulan berhati-hati, bukannya dakwaan muktamad bahawa Ardoino telah menewaskan hujah BIS. Satu respons memang dilaporkan, tetapi kandungan penuhnya tidak tersedia dalam laporan yang diberikan. 37

Gambaran besar pertikaian ini bagaimanapun jelas:

• Model stablecoin mengutamakan penerbitan swasta, sokongan rizab, penebusan dan penyelesaian melalui rangkaian terbuka.
• Model BIS mengutamakan deposit bank perdagangan bertoken yang dihubungkan dengan wang bank pusat, sambil mengekalkan kesatuan wang, saling kendali dan hierarki monetari sedia ada. 12

BIS tidak menyeru supaya semua kegunaan stablecoin dihapuskan. Hujahnya ialah kegunaan khusus tidak membuktikan bahawa stablecoin sesuai menjadi asas pembayaran harian pada skala besar. Penyokong stablecoin, termasuk pendirian yang dikaitkan dengan Ardoino, pula mencabar andaian bahawa wang digital berasaskan bank semestinya lebih selamat atau lebih cekap daripada wang swasta yang telus dan disokong sepenuhnya.

Buat masa ini, jawapan paling berasaskan fakta ialah Ardoino dilaporkan mempertikaikan perbandingan risiko yang dibuat BIS, tetapi rekod sumber tidak menunjukkan sanggahan awam terperinci terhadap ucapan khusus Hernández de Cos. Pilihan dasar yang lebih besar—sama ada stablecoin swasta yang terbuka atau token terbitan bank yang berasaskan wang bank pusat—kekal sebagai isu sebenar.