Lonjakan Biofarmaseutikal China: Daripada Perjanjian Lesen kepada Jenama Ubat Global

Perjanjian antara CSPC Pharmaceutical Group dengan AstraZeneca menjadi contoh utama. Kerjasama itu meliputi lapan program peptida bertindak panjang untuk pengurusan berat badan dan diabetes jenis 2, dengan bayaran berpotensi sehingga AS$18.5 bilion. Nilainya merangkumi bayaran pendahuluan serta pembayaran tambahan yang bergantung pada pencapaian pembangunan, kelulusan kawal selia dan sasaran komersial pada masa hadapan.

Namun, perbezaan ini penting. Perjanjian yang diumumkan bernilai “sehingga” jumlah tertentu tidak sama dengan hasil yang sudah diterima. Jumlah yang dilaporkan juga boleh berbeza mengikut kaedah pengiraan — termasuk sama ada semua bayaran bersyarat diambil kira, cara urus niaga dikategorikan dan sama ada ukuran yang digunakan ialah nilai keseluruhan perjanjian atau bayaran pendahuluan. Satu laporan meletakkan nilai aktiviti pembangunan perniagaan luar negara pada separuh pertama 2026 sebanyak AS$99.7 bilion, manakala bayaran pendahuluan dianggarkan sekitar AS$5 bilion. Oleh itu, angka utama tersebut lebih mencerminkan jangkaan pasaran terhadap aset masa depan, bukannya aliran tunai AS$110 bilion yang dijamin.

Mengapa struktur NewCo semakin diberi perhatian

Dalam model pelesenan konvensional, hak bagi wilayah, produk atau program tertentu dipindahkan kepada rakan luar. Struktur NewCo pula mengambil pendekatan berbeza: sesuatu aset atau platform ditempatkan dalam syarikat baharu yang dibiayai secara berasingan dan diwujudkan khusus untuk membangunkan serta mengkomersialkannya di peringkat antarabangsa.

Bagi syarikat inovatif China, model ini boleh mengekalkan penyertaan jangka panjang yang lebih besar dalam sesuatu aset, sambil menarik modal luar negara, tadbir urus antarabangsa dan kepakaran pembangunan. Ia juga menyediakan entiti yang lebih tersusun untuk pembiayaan masa depan, perkongsian strategik atau penjualan kepada pelabur. Bagi pelabur dan syarikat farmaseutikal global, NewCo menawarkan pendedahan yang lebih langsung kepada program khusus berbanding kerjasama luas dengan syarikat induk.

Namun, risikonya tetap besar. NewCo perlu mengumpul modal yang mencukupi untuk membiayai ujian klinikal dan kerja kawal selia yang mahal. Pengasas mungkin kehilangan sebahagian kawalan, manakala kejayaan syarikat bergantung pada pencapaian sasaran pembangunan sebelum dana habis. Struktur ini boleh meningkatkan fleksibiliti, tetapi tidak menghapuskan ketidakpastian saintifik, kawal selia atau komersial dalam pembangunan ubat.

Pengkomersialan terus ialah ujian yang lebih sukar

Pelesenan boleh mengesahkan nilai sesuatu molekul atau platform, tetapi rakan asing biasanya mengendalikan sebahagian besar proses pembelajaran komersial selepas itu. Pengkomersialan terus jauh lebih mencabar. Syarikat asal perlu mengurus kelulusan, harga dan pembayaran balik, hal ehwal perubatan, kualiti pembuatan, pemantauan keselamatan ubat, perlindungan harta intelek serta hubungan dengan doktor dan sistem kesihatan di pelbagai pasaran.

Brukinsa keluaran BeOne Medicines menggambarkan rupa kejayaan melalui laluan ini. Rawatan kanser darah yang dibangunkan di China itu mencatat jualan global AS$3.9 bilion pada 2025 dan diluluskan di lebih 75 pasaran, termasuk Amerika Syarikat, Eropah, Jepun, Korea Selatan dan Brazil.

Momentum itu berterusan pada suku kedua 2026 apabila Brukinsa mencatat jualan global AS$1.2 bilion, termasuk AS$893 juta di Amerika Syarikat. Keputusan ini menunjukkan nilai mengekalkan hak komersial global: syarikat yang berakar dari China boleh membina francais produk antarabangsa dan memperoleh hasil jualan produk, bukan sekadar pendapatan pelesenan.

Namun, Brukinsa ialah bukti penting — bukan bukti bahawa seluruh sektor sudah menguasai pengkomersialan global. Satu produk yang berjaya tidak membuktikan prestasi itu boleh diulangi merentasi bidang rawatan, syarikat atau pasaran. Persoalan seterusnya ialah sama ada lebih banyak syarikat ubat China mampu mengulangi pencapaian tersebut dengan ubat yang benar-benar berbeza dan jenama antarabangsa yang kukuh.

Ekosistem inovasi yang lebih besar menyokong pengembangan

Lonjakan urus niaga ini disokong oleh asas industri yang lebih luas. Ekosistem biofarmaseutikal China kini menggabungkan pelaburan penyelidikan yang besar dengan kapasiti pembuatan domestik, perkhidmatan penyelidikan dan pembangunan berkontrak, pembekal khusus, jumlah pesakit yang besar serta kumpulan bakat saintifik dan pengurusan yang semakin berkembang.

Saluran produk yang terhasil jauh lebih besar berbanding sedekad lalu. KPMG melaporkan bahawa syarikat bioteknologi yang berpangkalan di China menyumbang hampir 30% daripada pembangunan ubat global setakat suku pertama 2026, dengan lebih 1,200 calon ubat baharu dalam ujian klinikal. McKinsey pula menganggarkan China mewakili kira-kira 29% daripada saluran biofarmaseutikal inovatif dunia.

Saluran produk yang besar mewujudkan lebih banyak peluang untuk pelesenan dan kerjasama, tetapi jumlah semata-mata tidak mencukupi. Nilai komersial ekosistem bergantung pada kualiti klinikal, perbezaan yang bermakna, kejayaan mendapatkan kelulusan kawal selia dan ubat yang benar-benar meningkatkan hasil rawatan pesakit. Saluran yang mendalam meningkatkan kebarangkalian melahirkan produk pemenang, tetapi tidak menjaminnya.

Dasar kerajaan meningkatkan kepentingan strategik bioperubatan

Dasar kerajaan turut menjadi sebahagian daripada cerita pertumbuhan ini. Bioperubatan telah digambarkan dalam laporan dasar kerajaan sebagai “industri tonggak yang sedang berkembang”, yang mencerminkan peningkatan kedudukan strategik sektor tersebut.

Matlamatnya adalah untuk menyokong lebih banyak peringkat dalam rantaian inovasi — daripada penyelidikan dan ujian klinikal hingga kelulusan, pembuatan dan penggunaan — dan bukan hanya memberi tumpuan kepada satu tahap. Sokongan sedemikian boleh mengukuhkan infrastruktur, menarik modal serta memperbaiki penyelarasan antara syarikat, hospital, universiti dan penyedia perkhidmatan khusus.

Namun, kesan sebenar dasar itu masih perlu dinilai melalui pelaksanaannya. Penetapan status industri semata-mata tidak menentukan sama ada syarikat akan memperoleh pembiayaan yang berkesan, kelulusan yang lebih pantas, akses pembayaran balik yang lebih baik atau insentif penyelidikan asas yang lebih kukuh. Ukuran yang lebih berguna ialah hasil praktikal tersebut, bukan label dasar itu sendiri.

Cabaran yang masih berbaki: pelaksanaan global dan sains asas

Cabaran utama sektor ini ialah menukar kekuatan penyelidikan kepada hasil luar negara yang boleh diulang secara konsisten. Syarikat China mungkin mampu menemui dan menguji calon ubat dengan pantas, tetapi pelancaran global memerlukan keupayaan yang mengambil masa bertahun-tahun untuk dibina:

• strategi kawal selia di Amerika Syarikat, Eropah dan pasaran utama lain;
• program pembangunan klinikal yang memenuhi kehendak pengawal selia serta doktor antarabangsa;
• kepakaran dalam penetapan harga, pembayaran balik dan akses pasaran;
• pasukan hal ehwal perubatan dan komersial di pasaran tempatan;
• sistem pembuatan dan kawalan kualiti yang boleh dipercayai;
• pemantauan keselamatan ubat serta penghasilan bukti selepas pemasaran; dan
• perlindungan harta intelek merentasi pelbagai bidang kuasa.

Cabaran kedua ialah kedalaman penyelidikan asas. Pembangunan pantas, teknologi platform dan versi yang dipertingkatkan daripada pendekatan sedia ada boleh menghasilkan produk bernilai. Namun, kepimpinan jangka panjang memerlukan biologi yang lebih asli, sasaran yang penting di peringkat global serta pemindahan pengetahuan yang lebih kukuh antara universiti, hospital dan syarikat.

Ujian sebenar ialah sama ada ubat yang berasal dari China boleh berulang kali memperoleh kelulusan global, menunjukkan kelebihan klinikal yang bermakna dan menjana jualan yang berkekalan.

Apa yang sebenarnya ditunjukkan oleh angka 2026

Sebanyak 81 perjanjian dan nilai potensi kira-kira AS$110 bilion itu paling tepat difahami sebagai isyarat pasaran: syarikat multinasional semakin bersedia menyalurkan modal dan tanggungjawab pembangunan kepada aset ubat yang berasal dari China. Perjanjian CSPC–AstraZeneca menunjukkan bagaimana platform peringkat awal boleh menarik minat global, manakala Brukinsa memperlihatkan kemungkinan bernilai lebih tinggi — membawa ubat yang dibangunkan di China sehingga kepada pesakit dan hasil jualan di peringkat antarabangsa.

Namun, angka tersebut belum membuktikan bahawa China telah melengkapkan peralihannya menjadi peneraju farmaseutikal global. Ia mengukur keyakinan terhadap saluran produk yang semakin berkembang dan keupayaan pembangunan perniagaan. Kepimpinan yang berkekalan akan ditentukan oleh apa yang berlaku selepas perjanjian ditandatangani: calon ubat mana yang berjaya dalam ujian, produk mana yang mendapat kelulusan, syarikat mana yang mampu membina organisasi luar negara yang berkesan dan terapi mana yang akhirnya menjadi standard global yang bertahan lama.