Mengapa Eropah Menilai Semula Peraturan Bank Ketika AS Melonggarkan Kawal Selia

Bank-bank Eropah sedang mendesak Brussels supaya bertindak lebih pantas. Kebimbangan mereka: jurang daya saing dengan pesaing dari Amerika Syarikat semakin melebar kerana pasaran Eropah masih berpecah mengikut negara, keperluan pelaporan bertindih dan modal terperangkap dalam anak syarikat tempatan. Keadaan ini menyukarkan bank Eropah mencapai skala, menggunakan sumber dengan cekap dan membiayai pelaburan di seluruh Kesatuan Eropah (EU).

Sebagai tindak balas, Suruhanjaya Eropah menerbitkan pelan hala tuju daya saing pada 17 Julai 2026. Namun, ini bukan perubahan segera menyeluruh terhadap buku peraturan bank. Ia lebih kepada kerangka dasar untuk memudahkan dan mengintegrasikan sistem perbankan, dengan cadangan perundangan dijangka dibentangkan pada suku pertama 2027.

Persoalan besarnya ialah: sejauh mana Eropah boleh mengurangkan beban kawal selia tanpa melemahkan perlindungan yang diwujudkan selepas krisis kewangan?

Mengapa pemimpin bank Eropah mahu perubahan

Walaupun pasaran perbankan EU secara rasmi merupakan satu pasaran tunggal, operasinya masih dipengaruhi pilihan penyelia negara, halangan terhadap penggabungan rentas sempadan dan sekatan ke atas pergerakan modal serta kecairan antara anak syarikat. Pemimpin industri berkata struktur ini menghalang bank Eropah daripada menikmati ekonomi skala seperti institusi kewangan besar AS.

Mereka menjangkakan beberapa manfaat utama:

• kos pematuhan dan pelaporan yang lebih rendah;
• pengagihan modal serta kecairan yang lebih cekap di seluruh EU;
• keupayaan lebih besar untuk memberi pinjaman dan melabur;
• pulangan serta penilaian pasaran yang lebih baik; dan
• lebih banyak peluang untuk penggabungan rentas sempadan serta persaingan dalam pembiayaan antarabangsa.

Christian Sewing, presiden Persatuan Bank-bank Jerman, mengalu-alukan rancangan Suruhanjaya Eropah tetapi menggesa tindakan segera terhadap isu seperti output floor, layanan terhadap pembiayaan perdagangan dan pelaburan dalam perisian. Slawomir Krupa, ketua pegawai eksekutif Société Générale dan presiden Persekutuan Perbankan Eropah, pula menyifatkan pakej itu sebagai langkah penting untuk menangani modal dan kecairan yang terperangkap akibat sekatan di peringkat negara.

Apa maksud “ring-fencing”?

Ring-fencing berlaku apabila pihak berkuasa sesebuah negara mewajibkan anak syarikat bank menyimpan modal atau aset cair di negara itu, walaupun kumpulan bank yang lebih besar mungkin memerlukannya di tempat lain. Sumber tersebut tidak boleh dipindahkan dengan mudah kepada bahagian kumpulan yang berupaya menggunakannya dengan lebih produktif.

Suruhanjaya Eropah berkata pelonggaran sekatan ini berpotensi menjadikan kira-kira €230 bilion aset cair tersedia untuk digunakan dengan lebih cekap dalam EU, sambil mengekalkan perlindungan terhadap ekonomi tempatan dan kestabilan kewangan.

Apa yang dicadangkan dalam pakej 17 Julai

Pakej tersebut menetapkan arah dasar, tetapi tidak terus mengubah semua peraturan sedia ada. Antara cadangan utamanya ialah:

Peraturan modal yang lebih ringkas

Suruhanjaya mahu merasionalisasikan rangka kerja modal dan menghapuskan keperluan yang bertindih. Salah satu cadangan khusus ialah menggugurkan keperluan nisbah leveraj di bawah Pillar 2 apabila ia mengulangi rangka kerja nisbah leveraj sedia ada.

Suruhanjaya juga akan meneliti beberapa aspek pelaksanaan Basel III di EU, termasuk output floor. Peraturan ini mengehadkan sejauh mana model risiko dalaman bank boleh mengurangkan aset berwajaran risiko—dan seterusnya keperluan modal—berbanding pendekatan piawai.

Maksudnya, Brussels memberi isyarat bahawa peraturan itu mungkin dikaji atau diubah, bukan semestinya dimansuhkan sepenuhnya.

Mengurangkan pelaporan bertindih

Pakej ini menyasarkan pertindihan dalam keperluan pelaporan dan penyeliaan, selain menggalakkan proses yang lebih seimbang, seragam dan digital. Anggaran beban tahunan yang sering disebut dalam perbahasan ialah €11.2 bilion.

Pengurangan kertas kerja boleh menurunkan kos operasi bank. Namun, hasil sebenar bergantung pada sama ada pelaporan benar-benar dipermudahkan atau sekadar dipindahkan ke sistem baharu yang masih bertindih.

Membendung “gold-plating” negara

Gold-plating merujuk kepada tindakan pihak berkuasa negara menambah syarat atau sekatan melebihi piawaian asas EU. Suruhanjaya mahu mengurangkan perbezaan ini supaya satu buku peraturan EU berfungsi seperti satu rejim, bukannya 27 versi yang berbeza.

Memudahkan pergerakan modal dan kecairan

Suruhanjaya mencadangkan supaya kumpulan bank rentas sempadan lebih mudah menggunakan lebihan modal dan kecairan di seluruh EU. Matlamatnya adalah mengalihkan sumber kepada pinjaman, pelaburan dan aktiviti ekonomi yang lebih produktif, tanpa menghapuskan perlindungan untuk pendeposit atau sistem penyelesaian bank di negara tuan rumah.

Menangguhkan pelaksanaan peraturan risiko pasaran

Pakej itu juga mencadangkan penangguhan pelaksanaan Fundamental Review of the Trading Book (FRTB), iaitu rangka kerja Basel bagi risiko pasaran. Langkah ini bertujuan memastikan Eropah tidak bergerak lebih pantas daripada bidang kuasa besar lain ketika negara-negara tersebut turut menilai semula peraturan masing-masing.

Secara keseluruhan, cadangan berkenaan mahu menghapuskan pertindihan khusus EU dan halangan dalaman. Ia bukan penggantungan menyeluruh terhadap kawal selia berhemat.

Bagaimana rancangan EU dibandingkan dengan perubahan di AS

Di AS, Rizab Persekutuan, Perbadanan Insurans Deposit Persekutuan (FDIC) dan Pejabat Pengawal Mata Wang (OCC) mencadangkan pemodenan lebih menyeluruh terhadap peraturan modal bank. Cadangan itu akan mengubah wajaran risiko, memudahkan sebahagian rangka kerja Basel, melaraskan keperluan leveraj dan menilai semula surcaj bagi bank yang penting secara sistemik di peringkat global. Agensi-agensi tersebut berkata perubahan itu akan menyelaraskan modal dengan risiko sambil mengekalkan keselamatan dan keteguhan sistem perbankan.

Anggaran industri yang dikaitkan dengan cadangan AS termasuk pelepasan modal Ekuiti Biasa Tahap 1 (CET1) sebanyak $87.7 bilion di seluruh sistem serta kapasiti aset tambahan kira-kira $2.5 trilion. Ini ialah anggaran berasaskan model—bukan bayaran tunai kepada bank dan bukan jaminan bahawa jumlah tersebut akan menjadi pinjaman baharu. Hasil akhirnya bergantung pada peraturan muktamad dan cara bank menggunakan kapasiti yang tersedia.

OCC pula menganggarkan pengurangan agregat sebanyak 6.9% dalam keperluan modal minimum yang mengikat bagi bank di bawah penyeliaannya melalui pendekatan piawai yang dicadangkan. Bagi bank terbesar, pengurangan itu dianggarkan 3.4% melalui pendekatan berasaskan risiko yang diperluas.

Perbandingan ini memberi hujah politik yang kuat kepada pengurusan bank Eropah. Bank-bank AS sudah menikmati pasaran domestik yang lebih bersepadu dan skala lebih besar. Jika kekangan modal mereka dikurangkan sedangkan bank Eropah masih berdepan halangan negara dan proses yang lebih berat, pemberi pinjaman Eropah bimbang mereka akan ketinggalan dalam pinjaman, perbankan pelaburan dan pembiayaan industri strategik.

Namun, angka tersebut tidak membuktikan bahawa keperluan modal yang lebih rendah semestinya selamat atau setiap euro dan dolar yang dibebaskan akan menjadi pinjaman produktif. Ia hanya menunjukkan kapasiti berpotensi, bukan hasil ekonomi yang pasti.

Mengapa penyelia masih berhati-hati

Kebimbangan utama bukanlah terhadap semua bentuk penyederhanaan. Bank Pusat Eropah (ECB) sendiri menyokong kesatuan perbankan yang lebih bersepadu dan pergerakan modal serta kecairan yang lebih bebas dalam kumpulan rentas sempadan. ECB juga mahu kawasan euro berfungsi lebih seperti satu bidang kuasa.

Masalahnya, pergerakan bebas memerlukan institusi bersama yang lebih kukuh. Pihak berkuasa negara perlu yakin bahawa penyeliaan, penyelesaian bank dan perlindungan pendeposit akan berfungsi merentasi sempadan jika sesebuah bank gagal. Tanpa keyakinan itu, negara mungkin mengekalkan atau menambah perlindungan tempatan, bukannya membongkar sekatan sedia ada.

Pertikaian mengenai output floor

Output floor ialah titik pertikaian paling ketara. Eurosystem—sistem bank pusat yang merangkumi ECB dan bank pusat negara kawasan euro—berkata output floor serta keperluan berasaskan leveraj saling melengkapi dan merupakan komponen penting rangka kerja kawal selia berhemat. Tujuannya adalah mengurangkan risiko model dalaman bank meremehkan pendedahan dan menghasilkan keperluan modal yang terlalu rendah.

AS pula telah beralih daripada melaksanakan output floor dalam bentuk yang sedang dinilai oleh penyelia Eropah. Perkembangan ini meningkatkan tekanan terhadap Brussels untuk menimbang semula pendekatannya.

Neil Esho, bekas setiausaha agung Jawatankuasa Basel bagi Penyeliaan Perbankan, memberi amaran bahawa meninggalkan peraturan tersebut akan menjadi “bencana” dan “langkah yang terlalu jauh”. Kebimbangannya ialah pengunduran terpilih daripada perlindungan yang dipersetujui di peringkat antarabangsa boleh mencetuskan persaingan berdasarkan piawaian yang lebih lemah, bukannya pengukuran risiko yang lebih baik.

Risiko peraturan yang semakin berpecah

Jika AS, EU dan bidang kuasa besar lain melaksanakan piawaian Basel secara berbeza, nisbah modal yang dipaparkan oleh bank akan menjadi lebih sukar untuk dibandingkan. Pelabur dan penyelia mungkin lebih sukar menilai sama ada bank benar-benar berdaya tahan atau sekadar beroperasi di bawah andaian yang lebih longgar.

Pihak Berkuasa Perbankan Eropah (EBA) turut berhujah bahawa rangka kerja sedia ada telah mengukuhkan daya tahan, perlindungan pendeposit dan asas kawal selia berhemat yang konsisten di seluruh negara anggota.

Sebab itu perdebatan ini bukan sekadar pilihan antara “kawal selia” dan “nyahkawal selia”. Persoalannya ialah sama ada penghapusan pertindihan benar-benar menghasilkan kecekapan, atau turut menghapuskan perlindungan yang masih diperlukan oleh pasaran dan pendeposit.

Kompromi yang mungkin dicapai

Laluan paling munasabah ialah pembaharuan bersasar, bukan menyalin keseluruhan pendekatan AS. Brussels boleh mengurangkan pelaporan bertindih, mengehadkan gold-plating negara, menghapuskan tambahan nisbah leveraj yang tidak perlu dan membebaskan kecairan kumpulan yang terperangkap—sambil mengekalkan penampan modal, leveraj dan kecairan yang boleh dipercayai.

Bahagian yang lebih sukar ialah soal institusi. Perbankan rentas sempadan berfungsi paling baik apabila modal boleh bergerak bebas, tetapi keadaan itu memerlukan kepercayaan terhadap penyeliaan, penyelesaian bank dan perlindungan pendeposit bersama. Selagi asas tersebut belum lengkap, sekatan tempatan mungkin sukar dihapuskan.

Cabaran daya saing Eropah memang nyata. Namun, menyaingi AS tidak semestinya bermaksud meniru setiap pelonggaran peraturannya. Ujian sebenar pakej Julai ialah sama ada ia membantu bank Eropah membina skala dan membiayai pertumbuhan tanpa menukar persaingan kawal selia rentas Atlantik menjadi perlumbaan menuju piawaian yang paling longgar.